بزرگ زنان صدر اسلام صفحه 17

ب ـ فضایل خدیجه (س)

خـدیـجـه ، اوّلیـن زنـی بـود کـه رسـالت رسـول خـدا را تـصـدیـق کـرد. هـنـگـامـی کـه رسـول اللّه تـکـذیب قریش را می شنید و مورد اذّیت آنها واقع می شد، غمگین و افسرده به خانه مـی آمـد. در خـانـه ، تـبـسـّم خـدیـجـه ، سـنـگـیـنـی درد و انـدوه را از دل پیامبر (ص) بر می داشت . وجود خدیجه برای پیامبر (ص) بحدّی ارزشمند بود، که وقتی حـضـرت خـدیـجـه از دنـیـا رفـت ، رسـول خـدا(ص)، سـال وفـاتـش را کـه مـصـادف بـا سـال وفـات عـمـویـش (ابـوطـالب) بـود، (عـام الحـزن) یـعـنـی سـال غـم نامید و تا آخر عمر، او را فراموش نکرد. همیشه ، او را به یاد می آورد و برای او دعا مـی کـرد و بستگان او را احترام می نمود. اموال خدیجه ، کلید شکست (محاصره اقتصادی) بود. پیامبر با این اموال ، مواد مصرفی را به چند برابر قیمت می خرید تا اینکه سالهای محاصره اقتصادی سپری شد.

از شاءن خدیجه همین بس که خداوند، بر او سلام می رساند.

پیامبر (ص) فرمود:

(در شـب مـعـراج ، وقـتـی مـراجـعـت کـردم ، هـنـگـام خـداحـافـظـی بـا جـبـرئیـل ، گـفـتـم : آیـا حاجتی داری ؟ گفت : حاجت من ، این است که به خدیجه ، از طرف خدا و من سلام برسانی .)

و به نقل دیگر، پیامبر (ص) به خدیجه فرمود:

(خدای عزّوجلّ، در هر روز چندین بار، به تو بر ملائکه مُباهات می کند.)

وقتی بعضی از همسران پبامبر اسلام (ص) به او اعتراض کردند، که چرا همیشه خدیجه را یاد می کنی ؟ آن حضرت ، سخت عصبانی شد و فرمود:

(او هنگامی مرا تصدیق کرد که شما تکذیب می کردید و وقتی به من ایمان آورد که شما کفر می ورزیدید و برای من فرزند آورد در حالی که شما عقیم هستید.)

در روایت دیگری آمده است ، که عایشه گفت :