بزرگ زنان صدر اسلام صفحه 176

سپس امام فرمود:

(مـسـائلی کـه در کـیـسـه است روز گذشته جواب داده ام ، حالا درهم شطیطه که وزنش یک درهم و دودانـق اسـت و آن را در کـیسه ای که حاوی چهارصد درهم و یک قطعه پارچه است ، گذاشته ای و بـافـتـه او را کـه در بـسـتـه آن دو بـرادر بـلخـی گـذاشـتـه ای ، تحویل بده .)

راوی گوید:

(دسـتـور امـام (ع) را اجـرا کـردم و درهـم و بـافـتـه شـطـیـطـه راهـمـراه بـا دیـگـر امـوال بـه آن حضرت تحویل دادم . امام فقط درهم و بافته شطیطه را برداشت و بقیه را به من رد کرد و فرمود:

اِنَّ اللّهَ لا یَسْتَحْیی مِنَ الْحَقِ)

سپس ادامه داد:

(ای ابـا جـعـفـر! سـلام مـرا بـه شـطـیطه برسان و این کیسه (کیسه حاوی 40 درهم بود) و این پـارچـه را بـه او بده و بگو: این پارچه را که از کفن خودم بود به تو هدیه کردم . پنبه این پـارچـه از مزرعه خودمان در صیدا که مزرعه حضرت زهرا بوده می باشد و خواهرم آن را رشته اسـت . بـه او بـگـو کـه بـعـد از رسـیـدن تـو، نـوزده روز زنـده مـی مـانـد. از ایـن چـهـل درهـم ، شـانزده درهم را خرج کند و 24 درهم بقیه را به صدقه و وجوهات واجبش اختصاص دهـد و مـن خـود بـر او نـمـاز خـواهم خواند.) بعد امام به من فرمود: (وقتی مرا برای نماز دیدی کـتـمـان کـن کـه بـرای حـفـظ جـان تـو بـهـتـر اسـت و بـقـیـه امـوال را بـه صـاحـبـانـشـان بـرگـردان و از بـعـضـی از این کاغذها خاتم برگیر و ببین ، آیا قبل از آمدنت جواب داده ام یانه ؟)

ابـو جـعفر کاغذهای پیچیده سر به مهر را سالم یافت و چند تا از آنها را باز کرد و جواب آنها رامـلاحـظـه نـمـود واز خـدمـت امـام کـاظـم (ع) مـرخـص شد. وقتی به نیشابور رسید، دید آنها که امـوالشـان بـرگـردانـده شـده هـمه پیرو عبدالله افطح شده اند و فقط شطیطه بر حق استوار مانده است . پس سلام امام را به او رساندو در همها و پارچه کفن را به او داد. راوی گوید:

(شـطـیـطـه هـمـان وقـت کـه امـام فـرموده بود، دنیا را وداع گفت و امام سوار بر شتری درمراسم تدفین او حاضر شد و وقتی از تجهیز او فارغ گردید بر شترش سوار، و به طرف بیابان رهسپار شد و به من فرمود: به دوستانت سلام مرا برسان و به آنها بگو: بر من و دیگر ائمه علیهم السلام لازم و واجب است بر جنازه شما در هر جا که باشید حاضر شویم ، پس تقوای خدا را رعایت کنید.)

یکی از بانوان بزرگی که نسبت به امام رضا (ع) معرفت و ارادت خاصی داشت ام سلمه همسر علی بن عبیدالله بن حسین بن علی زین العابدین (ع) بود. این بانو که عارف به مقام امامت و از ذرّیّه رسول خدا(ص) بود نزد امام رضا (ع) از مقام خاصی برخوردار بود.