بزرگ زنان صدر اسلام صفحه 59

امّ حـبـیـبه ، دختر ابی سفیان بود. او همسر عبیداللّه بن جَحْش بود، که هر دو مسلمان شدند و به حـبـشـه هـجـرت کـردنـد. در حـبـشـه عـبـیـداللّه ، نـصـرانـی شـد، ولی امّ حـبـیبه بر اسلام باقی مـانـد. بـا نـصـرانـی شـدن عـبـیـدالله ، ام حـبـیـبـه بـه حکم اسلام از او جدا وبی سـرپـرست شد. او که با مهاجرت به حبشه از خانواده خود بریده بود، با مرتد شدن همسرش کاملا تنها و بی پناه شد.

رسـول خـدا (ص) بـرای نـجـات دادن ام حـبـیـبه از این تنهایی و بی پناهی و شاید برای تحت تـاءثـیـر قرار دادن ابوسفیان بزرگترین دشمن مسلمانان ، به نجاشی پیام داد که ام حبیبه را بـه هـمـسـری آن حـضـرت درآورد، و نـجـاشـی نـیـز ایـن مـاءمـوریـت را انـجـام داد و از جـانـب رسـول خـدا چـهـار هزار درهم به عنوان مهریه به او داد. وقتی کنیز نجاشی برای وی خبر آورد کـه پـیـامـبـر مـی خـواهـد او را بـه عـقـد ازدواج خـود درآورد، خوشحال شده ، برای قدردانی از آن کنیز که این مژده را به او داده بود، دو دستبند نقره ای ، دو خلخال و چند انگشتر نقره ای که داشت ، به او هدیه داد.

او در اسـلام خـود جـدّی و بـه احکام آن پایبند بود. با اینکه شوهرش نصرانی شد، دست از دین خود برنداشت .

در سـال هـشـتـم هجری پس از نقض صلح حدیبیّه توسط قریش ، ابوسفیان برای تحکیم دوباره قـرارداد، به مدینه رفت و یکسره وارد منزل دخترش امّ حبیبه شد و خواست ، بر روی فرشی که پـهـن بـود بـنـشیند، امّ حبیبه ، فرش را جمع کرد، و اجازه نداد که پدرش بر روی آن بنشیند، و بـدو گـفـت : (تـو مـشـرک و نـجـس هـسـتـی ؛ بـدیـن جـهـت اجـازه نـشـسـتـن بـر روی فـرش رسول اللّه را نداری .)

صاحب (تنقیح المقال) گوید:

(از ایـن جـریـان و بـاقی ماندن او بر اسلام با وجود نصرانی شدن همسرش ، استفاده می شود که او در اسلام قوی و نسبت به احکام اسلام پایبند بوده است . )

میمونه

مـیـمـونـه ، دخـتـر حـارث بـن حـزن هـلالی بـود. وی قـبـل از ازدواج بـا رسـول اللّه همسر (مسعود بن عمر وثقفی) بود که طلاقش داد. پس از او به همسری (ابو رهم بن عبدالعزی) درآمد و در خانه وی بود تا ابو رهم وفات کرد. در (عمرة القضا) به ازدواج رسـول خـدا درآمـد. زنـی صـالح و فـاضـل بـود و در سال 51 به هنگام بازگشت از سفر حج درگذشت و ابن عباس بر او نماز خواند.

ایـن بـانـو از جـمـله زنـانی بود، که پس از وفات پیامبر (ص) در راه راست ، پابر جا ماند، و نـسـبـت به اهل بیت ، امام علی (ع) علاقه مند و پایبند بود. (یزید بن الاصمّ) روایت می کند که سفیر بن شجره عامری به مدینه آمد و اذن خواست که خدمت میمونه برسد.

پس از ورود، میمونه از او پرسید: