بزرگ زنان صدر اسلام صفحه 61

ـ از پیامبر(ص) شنیدم که فرمود: (علی (ع) نشانه حق و پرچمدار هدایت است . علی (ع) شمشیر آخته الهی بر کافران و منافقان است . هر کس که او را دوست بدارد، مرا دوست داشته ، و هر کس کـه او را خـشـمـگـیـن کند، مرا خشمگین کرده است . و هر کس ، من یا علی را به خشم آورد، خداوند را ملاقات خواهد کرد در حالی که هیچ دلیلی ـ بر این کارش ـ ندارد. )

روزی پیامبر فرمود:

(کـسـی کـه با علی (ع) دشمنی کند، و ولایت او را ترک کند، و دشمن او را دوست بدارد، از آتش جـهـنـّم وهـلکـات آن نـجات نمی یابد. میمونه (بعد از شنیدن این سخن) گفت : با این وجود، من از اصـحـاب شـمـا کـسـی کـه عـلی (ع) را دوسـت داشـتـه بـاشـد، جـز قـلیـلی نمی یابم . حضرت رسول (ص) پرسید: آن قلیل از مؤ منان زیادند، تو کدامین را می شناسی ؟ گفت : اباذر، مقداد و سلمان را می شناسم ، و شما می دانید که من خودم علی (ع) را چون محبوب شما و خیرخواه شماست ، دوسـت دارم . پـیامبر (ص) فرمود: راست گفتی . بدرستی که خداوند، قلب تو را به ایمان ، امتحان کرده است . )

علاّمه مامقانی بعد از نقل حدیث فوق ، گوید:

(این جمله پیامبر دلیل بر مورد اعتماد بودن میمونه است ؛ چون کسی که خدا قلب او را به ایمان ، امتحان کرده باشد، جز ثقه عادل نیست .)

جُوَیریه

جـویـریه ، دختر حارث بن ابی ضرار، بزرگ طایفه (بنی المصطلق) بود. او همسر مسافع بـن صـفـوان بـود و در غـزوه بنی مصطلق به اسارت درآمد. حارث با همراهی افراد قبیله خود و سـایـر قـبـایل ، لشکری گران برای جنگ با مسلمانان ترتیب داده بود. پیامبر از اقدام او مطلع شد و قبل از هجوم آنان ، حمله کرد و آنان را غافلگیر ساحت و تعداد زیادی از آنان را به اسارت گـرفـت کـه از جـمـله اسـراء، جـویریه دختر حارث بود. وقتی جویریه اسیر شد، پدرش خدمت پیامبر (ص) رسید و عرض کرد:

(کسی مانند دختر من شایسته نیست که اسیر باشد، خواهشمندم ، او را آزاد کنید. )

حضرت فرمود:

(اگـر او را در انـتـخـاب (ازدواج یا آزادی) آزاد بگذارم ، کاری نیک انجام داده ام ؟ گفت : آری ، آنـچـه از کـرم و بـزرگـی بـر عـهـده شـمـاسـت ، انـجـام داده ای . پـس ، رسـول خـدا (ص) دسـتـور داد که او را حاضر کنند. پدرش گفت : پیامبر تو را در انتخاب ، آزاد گـذاشـتـه اسـت پـس بـا اخـتـیـار کـردن پیامبر (ص) ما را مفتضح و خوار مکن . جویریه گفت : من رسول اللّه را اختیار کردم . پدرش گفت : واللّه ، ما را رسوا و خوار کردی .)