ازدواج ام کلثوم با عمر صفحه 74

در این زمینه، احمد بن حنبل به سند خود، این گونه روایت می کند:

عبداللّه بن محمّد بن عقیل گوید: عقیل، پسر ابوطالب ازدواج کرده بود، او به نزد ما آمد و ما با آن تهنیت دوران جاهلی، به او تهنیت و تبریک گفتیم.

عقیل گفت: آرام باشید! این گونه تهنیت نگویید، چرا که پیامبر صلّی اللّه علیه وآله ما را از این گونه تهنیت باز داشت و فرمود: بگویید: خدا برای تو مبارک گرداند. خدا بر تو مبارک کند، این امر بر تو مبارک باشد(3).

و از آن جایی که این سخن عمر، نشانگر جهل و نادانی او نسبت به اوامر و نواهی رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله است، یا بیانگر این است که او می خواسته سنّت های دوران جاهلی را زنده کند; علمای اهل سنّت ناگزیر شده اند تا این متن را تحریف نمایند و در آن تصرّف کنند. بنا بر این، در «مستدرک» حاکم چنین می خوانیم:

عمر به نزد مهاجرین آمد و گفت: آیا به من تهنیت نمی گویید؟.

در «سنن» بیهقی آمده است:

عمر به نزد مهاجرین آمد . . . و آن ها برای او به برکت و خیر، دعا کردند.

از طرفی، خطیب بغدادی اصلاً این قضیّه را در تاریخ خود نقل نکرده است. (1) الطبقات الکبری: 8 / 339، کنز العمّال: 13 / 269 شماره 37586، الإستیعاب: 4 / 509، أُسد الغابه: 7 / 378، الإصابه: 8 / 465.