- مقدمه 1
- حرکت بهسوی مکه 5
- گزارش روزنامه انگلیسی 7
- گزارش سفارت ایران از مصر 9
- تکذیب اطلاعیه 20
- اطلاعیه دولت سعودی 20
- متن اعتراضیه سفارت ایران 21
- پیشنهاد نخستوزیر مصر 22
- پاسخ تند دولت سعودی به نامه اعتراضیّه 25
- ترجمه متن نامه 29
- توجیه افکار عمومی 39
- پاسخ دولت سعودی 42
- پاسخ سرد سعودیها 44
- تهدید به قطع رابطه 44
- نامه آقای سید باقر کاظمی 45
- چند پرسش 46
- پاسخ سفیر 48
- پیشینه این اتّهام ناروا 54
- ملاقات با محمد صلاحالدین 56
- افشاگری مهم یک حاجی مصری 57
- تأیید توطئه 59
- بخشنامه مهمّ وزارت امور خارجه 61
- اطلاعیه وزارت امور خارجه 64
- گستردگی توطئه 68
- عکسالعمل مراجع و علما 71
- فشار افکار عمومی 74
- عکسالعمل مجلس شورای ملی 77
- درخواست تحریم حج 78
- وزارت خارجه 91
- تلاش مصر برای حل و فصل مناقشه 91
- تلگراف عبدالعزیز به شاه 92
- پاسخ عبدالعزیز 93
- پاسخ شاه 93
- حضرت صاحبالجلاله شاه ایران 94
- وزارت امور خارجه 95
- وزارت امور خارجه 96
- قطع روابط با سعودی 99
- نامه ملک عبدالعزیز به شاه 101
در خطابههای خویش بیان کرد و با مردم در میان گذاشت.
از این رو جبههگیریها در برابر آن حضرت آغاز شد و قاسطین و مارقین و ناکثین، هر کدام با روشها و تاکتیکهای مخصوص به خود، مقابله با علی بن ابیطالب علیه السلام و راه و رسم آنحضرت را آغاز کردند. میثم تمّارها به جرم بیان فضایل و مناقب امیرمؤمنان علی علیه السلام به چوبه دار بسته شدند و زبانشان را از قفا بیرون کشیدند و رشید هجریها به دلیل پافشاری بر راه و رسم آن حضرت، شربت شهادت نوشیدند و این خط سرخ خون و شهادت تا به امروز ادامه یافته است.
در ایجاد این دشمنی، بنیامیه و سپس بنیعباس نقش اساسی ایفا کرده، با شهید و زندانی ساختن و قطع حقوق و امکانات و تحریم اقتصادی و تبلیغات گسترده بر ضدّ پیروان اهل بیت علیهم السلام تصمیم گرفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله و دودمانش را از حافظه تاریخ حذف کنند.
با حمایت خلفای بنیامیّه و بنیعباس و وارثان ستمگر آنان در طول تاریخ، خط ضدّیت با طرفداران اهلبیت علیهم السلام دنبال شد و رفته رفته در قلمرو حکومت اسلامی و خصوصاً منطقه حجاز به صورت یک فرهنگ درآمد. هر انسان پژوهشگری که در این راستا به تحقیق بپردازد، با صحنههای دلخراش و جانسوز بسیاری روبرو میگردد و اقیانوسی از غم و اندوه به جان و روحش میریزد که تحمل آن بسیار دشوار و سخت است.
این قلم به دنبال آن نیست تا به گذشتههای دور باز گشته،