- مقدمه 1
- حرکت بهسوی مکه 5
- گزارش روزنامه انگلیسی 7
- گزارش سفارت ایران از مصر 9
- تکذیب اطلاعیه 20
- اطلاعیه دولت سعودی 20
- متن اعتراضیه سفارت ایران 21
- پیشنهاد نخستوزیر مصر 22
- پاسخ تند دولت سعودی به نامه اعتراضیّه 25
- ترجمه متن نامه 29
- توجیه افکار عمومی 39
- پاسخ دولت سعودی 42
- تهدید به قطع رابطه 44
- پاسخ سرد سعودیها 44
- نامه آقای سید باقر کاظمی 45
- چند پرسش 46
- پاسخ سفیر 48
- پیشینه این اتّهام ناروا 54
- ملاقات با محمد صلاحالدین 56
- افشاگری مهم یک حاجی مصری 57
- تأیید توطئه 59
- بخشنامه مهمّ وزارت امور خارجه 61
- اطلاعیه وزارت امور خارجه 64
- گستردگی توطئه 68
- عکسالعمل مراجع و علما 71
- فشار افکار عمومی 74
- عکسالعمل مجلس شورای ملی 77
- درخواست تحریم حج 78
- وزارت خارجه 91
- تلاش مصر برای حل و فصل مناقشه 91
- تلگراف عبدالعزیز به شاه 92
- پاسخ عبدالعزیز 93
- پاسخ شاه 93
- حضرت صاحبالجلاله شاه ایران 94
- وزارت امور خارجه 95
- وزارت امور خارجه 96
- قطع روابط با سعودی 99
- نامه ملک عبدالعزیز به شاه 101
ایرانی و عراقی و دیگران شهادت دادند که در نتیجه مرض و گرمی هوا حالت استفراغ به نامبرده دست داده و برای جلوگیری از آلوده شدن محلّ طواف، در احرامِ خود استفراغ نموده بود، هیچ ذی شعوری نمیتواند باور کند، کسی که برای ادای فریضه و زیارت خانه خدا تحمّل این همه خسارت و رنج را نموده، قصدش ملوّث نمودن کعبه مطهّره باشد!
بسیار موجب تأسّف است که دولت سعودی صرفاً به استناد اظهارات نا حقّ عدّهای از جهّال متعصّب، بدون دقّت لازم در مقام اعدام بیگناهی از اتباع یک دولت مسلمانِ دوست خود، که میهمان و در پناه خدا بوده برآید، به خصوص که شخص مقتول به زبان محلّ آشنا نبوده و نماینده دولت مصر هم که حافظ منافع اتباع ایران بوده بکلّی از جریان محاکمه بیاطلاع مانده بود.
مطلب دیگری که موجب تعجّب شده و سوء نیّت مأمورین وابسته دولت سعودی را مسلّم میدارد، اظهار آنهاست که بعد از ورود بعضی از حجّاج ایرانی قاذوراتی در حرم مکّه مشاهده شد!
نظر به تجلیل و حسّ احترامی که تمام افراد بشر نسبت به این اماکن مقدّسه دارند، نسبتِ چنین جنایتی حتّی به غیر مسلمین نیز عقلًا قابل قبول نیست، چه رسد که این تهمت منسوب به یک ملّت اسلامی است که در خدمت به دین اسلام سابقه درخشان و مقام شامخی دارد و افراد آن بیش از هر ملّت اسلامی، به کتاب خدا متمسّک بوده ومجری احکام آن میباشند.