قصه هویدا صفحه 38

پس از انجام این سفر و بازگشت افسر الملوک سرداری به ایران، در شرایطی که جنگ جهانی رو به اتمام و ایران دستخوش فتنه پیشه وری گردیده بود، انوشیروان خان سپهبدی، در 23 اردیبهشت 1324 بر صندلی وزارت امور خارجه تکیه زد و امیرعباس را در اول مردادماه همان سال، به عنوان وابسته سفارت به پاریس گسیل داشت. (1)

امیرعباس هویدا درباره این انتصاب می نویسد:

«در سال های 1942- 1941 من در پاریس بودم. درست در هنگام آزادی پاریس یعنی در سال 1945 به سمت وابسته خودمان به پاریس آمدم.» (2)

دکتر عباس میلانی ضمن مسکوت گذاردن نقش انوشیروان سپهبدی - وزیر خارجه وقت - در این انتصاب، می نویسد:

«نخستین نشان بهره جستن هویدا از شبکه گسترده دوستان و اقوام پرنفوذش را باید در انتصابش به مقام دبیر دومی سفارت ایران در پاریس سراغ کرد. گرچه تازه به کادر وزارت امور خارجه پیوسته بود، و گرچه در تمام مدت خدمتش در این وزارتخانه، در دانشکده افسری مأمور به خدمت بود، با این همه نخستین مأموریتش به عنوان دیپلمات، پست سختْ مطلوب دبیری سفارت ایران در فرانسه بود.» (3)

دیگر مشاغلی که امیرعباس هویدا تا پایان عمر، متصدی آن بود، در سال 1347، چنین اعلام شده است:

1- . در تاریخ دهم شهریور ماه 1323 زین العابدین رهنما - که مدت زمانی در بیروت به سر می برد و فرزندانش در مدرسه فرانسوی آنجا با امیرعباس هویدا، هم مدرسه ای بودند- به عنوان وزیر مختار به کشور فرانسه اعزام شده بود.
2- . پیشین، ص بیست.
3- . معمای هویدا، ص 111.
1- دبیر نمایندگی شاهنشاهی در آلمان