تاریخ و ذوالقرنین جلد 1 صفحه 11

{مقدمه مؤلف}

اشاره

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم فتح الباب نامه خاقانی و فصل الخطاب رساله صاحبقرانی، سپاس افزون از قیاس شاهنشاهی است که ساحات فسیح المساحات خداوندی اش، بری از حوادث زوال است و رایات جاوید آیات کشور خدایی اش، عاری از آفت عین الکمال. شهریاران هفت کشور را حلقه اطاعتش در گوش است و تاجداران خاور و باختر را تشریف ارادتش زیور دوش.

عزت کونین، در بندگی حضرت اوست و ذلت دارین در محرومی از بساط عزت او. در حریم وحدانیتش عقول عشره را راه نیست و از کنه کمال فردانیتش نفوس قدسیه آگاه نه.

با کمال مستوری در عین ظهور است و در عین ظهور از نظرها مستور.

لمؤلفه [مصرا] ع:

نه پیدا و نه پنهان بلکه هم پنهان و هم پیدا

ذاتش را اگر شریکی است، همان ذات اوست و صفاتش را اگر نظیری است، همان صفات او. در قلّه قاف الوهیتش عنقای وهم معدوم است (1) و در بحر ربوبیتش غواص اندیشه نامعلوم. کره سموات تسعه (2) از ریاض جهان جلالش میوه ای است و ساحات اراضی سبعه (3) از صحن سرای کمالش کریوه [ای]. نواله [ای] از خوان نوالش نعمت دو جهان است و قراضه [ای] (4) از کان جمالش طلعت مهر فروزان.شش

1- . در قله قاف خدایی وی، سیمرغ افسانه ای نابود است.
2- . آسمان های نه گانه
3- . محدوده های سرزمین های هفتگانه یا هفت اقلیم (بر طبق جغرافیای قدیم)
4- . تکه ای از زر و سیم، بهره، نصیب، عطاء، بخشش