تاریخ و ذوالقرنین جلد 1 صفحه 500

رضا قلی خان به جهت انجام تدارک آن سفر روی به معاودت خبوشان گذاشت. در هنگام میعاد از آمدن انکار نمود، والی غیر النّهایه بر مراتب استکبار افزود و نوّاب والا او را به حال خود گذاشت و راه دربار همایون برداشت. بعد از ورود به دار الخلافه مورد تفقّدات فراوان شد و مأمور توقّف تا نوروز فیروزی نشان آمد. نوّاب حسین علی میرزا فرمانفرمای مملکت فارس هم حسب الاحضار به درگاه معلّی (1) شتافت و نعمت ملاقات برادر خجسته اختر را دریافت.

از وقایع جانگدازی که سه روز قبل از نوروز فیروز اتفّاق افتاد این که، امیر کبیر حاجی محمد حسین خان عز الدینلوی قاجار مروزی مخاطب بار روی به عالم بقا نهاد.

عموم مردم از فقدان آن امیر فاضل کامل ادیب اریب حسرت ها خوردند و نعش عزیزش را به اماکن مشرّفه عتبات عالیات برده در آن خاک شریف سپردند.

[مصرا] ع:

حیف دانا مردن و افسوس نادان زیستن

تاریخ وفات او از کلک مولف تحریر و درین رساله تسطیر یافت

لمؤلّفه:

درین میخانه آخر درد مرگ است نیرزد صاف دوران با چنین درد

[303] جوانان پیر کرد و برد از راه فریب او نشاید ای جوان خورد

فتد در چنگ مرگ آدمی خوارچه تازی چه عجم چه ترک و چه کرد

دریغ از خان مروی آن امیری که گوی مردی از اهل جهان برد

حسین اسم و حسن رسم آن که می بودبزرگش جود و آز عالمش خرد

ز ایل خاص عز الدینلوی قاجارکه از اجداد پا در مرو افشرد

به باب شه مخاطب بود درباربناگه از قضای مبرم آزرد

درین گلشن کهن سروی سرافرازز جور تند باد مرگ افسرد

ربودی خود زرّین از سر مردگرفتی گرز رویین از کف گرد

فصاحت هرچه خواهی در کلامش فصیحی مثل او گردون نیاورد ی)