تاریخ و ذوالقرنین جلد 1 صفحه 598

چنین ذاتی امورات صدارت را بود اولی چنین شخصی مهمات وزارت را بود انسب

بلی اندر موارد نفی از اعلی است بر ادنی بلی اندر صوادر منع بر ابعد ز هر اقرب

چو کلکش را عدو خواری چه باک از کینه دشمن چو ضیغم (1)را توانایی چه بیم از حیله ثعلب

ز فرط احتسابش عدل اندر جلوه چون آهوز بیم انتقامش فتنه اندر خواب چون ارنب (2)

ضمیرش را بود با ماه گردون پیش هر دانادواتش را بود با چاه زمزم نزد هر مشرب

همان نسبت که دارد چاه زمزم با چه بابل همان صورت که دارد ماه گردون با مه نخشب

قوام او دوام او یکی لازم یکی الزم وجود او سجود او یکی واجب یکی اوجب

جمال او جلال او یکی حسن و یکی احسن همان او زوال او یکی صعب و یکی اصعب

مه و مهرش دو پیک آید یکی شامی یکی رومی شب و روزش دو خنگ آید یکی ادهم یکی اشهب (3)

زمین را هرقدر ساحت دوابش را بود مرتع فلک را هرقدر وسعت خیامش را بود مضرب

به عهد عدل او بر گردنی طوق تظلّم نه مگر بر گردن خوبان دلارا طوقی از غبغب

ز توقیعش معطر می شود هر دم مشام جان مرکب مشک اذفر (4) شد مگر با عنبر اشهب و.

1- . شیر بیشه.
2- . ارنب: خرگوش.
3- . ادهم: اسب خاکستری مایل به سیاهی؛ اشهب: اسب سیاه و سفید.
4- . اذفر: تیز، تیزبو، تندبو.