112. از آیه: «إِنْ تَکْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمیعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِیٌّ » (ابراهیم /8)
می فهمیم: دعوت نباید به تملق کشیده شود.
113. از آیه: «لَیْلاً وَ نَهاراً » (نوح /5)
استفاده می شود: کار فرهنگی باید دائمی باشد.
114. از آیه: «لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ » (مائده/48،49)
می فهمیم: رهبران فکری نباید تابع هوس های دیگران باشند.
115. از آیه: «قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی» (طه/52)
می فهمیم: از پاسخ دادن به سوال هایی که در جوابش امکان فتنه است باید دوری کرد.
116. از آیه: «فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّی» (عبس/6) و آیه ی: « فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّی» (عبس/10)
می فهمیم: برخورد دوگانه با افراد سرشناس و گمنام جامعه ممنوع.
117. از آیه: «وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَه» (احقاف/12)
می فهمیم: باید به پیش کسوتان و کار آنها ارج نهاد.
118. از آیه: «لا تَغْلُوا فی دینِکُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسیحُ عیسَی ابْنُ مَرْیَم» (نساء/171)
می فهمیم: از غلو و افراط در امور دینی باید جلوگیری کرد.
119. از آیه: «أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا » (مومنون/44)
می فهمیم: کار فرهنگی باید پیوسته باشد.