تاریخ و ذوالقرنین جلد 2 صفحه 465

فلک داد گنجینه مهرش خریدچو بایع چنان، این چنین شد مبیع

بود یار با او شعار حسن بود دور از وی صفات شنیع

خدا را مطیع و جهان را مطاع جهان را مطاع و خدا را مطیع

ندید و نه بشنیده کس مثل اومگر حق که باشد بصیر و سمیع

بدیع الزمان نام وی را نهادبدیعی عیان آمده است از رفیع

پی سال تاریخ او خاوری بگفتا به جا آن ظهور بدیع (1) دویم: نوّاب اکبر میرزا؛ از بطن یکی از مستورات طایفه اکراد شادلوست و در سنه یک هزار و دویست و سی و شش، نوگل رویش آرایش این گلستان پررنگ وبو. در سنّ، سه سال از نوّاب محمّد شفیع میرزا اکبر است، ولی نوّاب معزی الیه به سبب شرافت امّ و فرمان خاقان انجم تحشّم از وی ارشد و برتر. این جوان نیز در طراوت رخسار و نزاکت اندام دلخواه است و مشرّف از شرافت مصاهرت شاهزاده مرحوم حضرت دولتشاه. در تحصیل خط و سواد سعیش کامل است و- ان شاء الله المجید- عن قریب ترقّیات کامل او را حاصل. در تاریخ ولادتش این رباعی از کلک مؤلّف تراوید و یادگار را در این رساله ثبت گردید.

لمؤلفه:

این تازه امیرزاده سامی بین وین فایده بخش عارف و عامی بین

زد سر ز الم خاوری و گفت به سال اوّل ولد است و اکبرش نامی بین سیم: نوّاب جوانبخت میرزا؛ جوانی است ارجمند که بختش چون جسم تنومند است و مراتب تنومندیش در جرگ نبایر خاقان مغفور بی مانند. قوّتی به اندازه تنومندی دارد و اوقات شریف را [605] به درس و مشق مصروف می آرد. نام نامیش زاده از طبع مؤلّف و این تاریخ سال ولادت او را واقف است:

از صلب شه همایون نوری به عرصه آمدشد نام نامی او از باب خود جوان بخت ت.