تاریخ و ذوالقرنین جلد 2 صفحه 466

از طینت معظّم جانی بود مجسّم فرخنده [ای] در این ملک زیبنده بر سر تخت

بر کف ز صولتش تیغ، در جان ز هیبتش مات بر سر ز شوکتش تاج، در بر ز همّتش رخت

در جنگ از نهیبش در رسته معارک جنس جگر ز اعدا، تخت است بر سر تخت

با صاحبان مصاحب، وز بدسر است دلسردبر یاوران مراقب، با دشمن است سرسخت

تاریخ سال میلاد از پیر عقل جستم بنوشت با دل شاد این نوجوان، جوان بخت چهارم: نوّاب محمد رحیم میرزا؛ از بطن صبیّه مرتضی قلی خان سپانلوی قاجار است و در طراوت رخسار، خال رخسار روزگار.

پنجم: نوّاب سلطان سیامک میرزا

ششم: نوّاب ابو الفیض میرزا

هفتم: نوّاب نجف قلی میرزا

هشتم: نوّاب ابو نصر الدین میرزا؛ برادر صلبی و بطنی نوّاب ابو الفیض میرزاست.

نهم: نوّاب حسن میرزا

دهم: نوّاب حسین میرزا؛ این حسن و حسین که توأمان نوشته شده اند، از بطن والده سلطان سیامک میرزا توأم به وجود آمده و رونق ده عالم شهود شده اند- اللهمّ احفظهما.

یازدهم: نوّاب نور الدهر میرزا؛ والده اش از اهل دماوند است و در حسن صورت در جمیع اطفال بی مانند.

فقره هفدهم در ذکر اولاد امجاد نوّاب احمد علی میرزا

عدد ایشان ذکورا و اناثا یازده نفر، چهار نفر از آن ها ذکور و هفت نفر اناث