تاریخ و ذوالقرنین جلد 2 صفحه 504

فخر المسلمین حاجی میرزا آقاسی ماکویی ایروانی است، به یادگار گذاشت و کلک مؤلف سابقا نیز این فقرات را بر صفحه نگاشت. تاریخ وفاتش را نیز درین صحیفه به جهت یادگار نگاشت.

لمؤلفه:

دریغ و درد ز بیداد این کواکب سپهرکه مرگ شد به جوانی بلای موسی خان

به راه دوست فدا کرد جان خویش از صدق روا که جان جهانی فدای موسی خان

ز فرط همّت بود آن چنان که هر مسکین ز بینوایی جست از نوای موسی خان

شد از برادر دارای دهر زاده نغزفلک چه داد ندانم سزای موسی خان

فلک جواهر انجم اگر فرو باردچگونه می رهد از خون بهای موسی خان

بُد از مصاهرت شاه سرفراز و بماندیکی نتیجه بدهد از برای موسی خان

بُدی ز عالم روح و نظر به مرکز داشت از آن به دهر فنا شد بقای موسی خان

هم از جلالت شد بر بهشتیان سالاربه بام مینو برپا لوای موسی خان

فغان خلق چنان شد که تا به روز نشوربه گوش چرخ رسد ماجرای موسی خان

به سال رحلت او گفت خاوری بادابه ملک مینو همواره جای موسی خان (1) ششم: نوّاب حسین قلی خان؛ مثل پدر بعد از وفات پدر از بطن صبیّه مرضیّه علی خان خمساوی افشار به عرصه ظهور آمده و به نام نامی جدّ بزرگوار و پدر عالی مقدار مسمّی گشته. جوانی پاک دامان است و از اعمال سیّئه برکران. در ابتدا نوّاب ضیاء السلطنه مخطوبه او بود و چون به سبب اسباب مختلفه این مواصلت دست نداد، از شرف مصاهرت نوّاب رکن الدوله علی نقی میرزا مباهات نمود. اکنون در ولایت خمسه بر سر اقطاع موروثی جدّ مادری است و از اعیان آن ملکش برتری- اللهمّ احفظه.ت.