مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 23

نویسنده دوّمی باشد، به دلیل یک سنخ بودن خط. نویسنده دوّمی، به طوری که در آخر کتاب آمده، شخصی به نام ابوالقاسم شریف بوده است این شخص تاریخ نوشتن آن را نیز مشخّص نکرده، بهمین دلیل ما نتوانستیم از سال کتابت آن اطلاع پیدا کنیم، امّا کتاب سوم، یعنی منتقلة الطّالبییّن به خطّ مردی عجم زبان بوده و این عجم بودن وی باعث دستکاری زیادی در عبارات شده است.

اعتضاد السّلطنه، وزیر علوم و صنایع، مالکیت خود را در سال 1280 ه بر پشت جلد آن مجموعه، نوشته و مهر کرده است.

بعلاوه در پشت جلد صورت وقفنامه این مجموعه به کتابخانه مدرسه ناصریّه سپهسالار، آمده است که مربوط به سال 1337 می‌باشد. و از تطبیق دو نسخه، برای من روشن شد که این هر دو به یک اصل مربوطند که آن نسخه اصل اشتباهاتی داشته، البتّه در صورتی که به نسخه مؤلف خوشبین باشیم که بی‌غلط بوده است! و شاید هم نسخه دیگری دارای اشتباه بوده است- این هم بعید نیست- و تمام اشتباهات از این نسخه به دیگر نسخه‌ها انتقال یافته و اشتباههای دیگری به دلیل عرب نبودن نویسندگان نیز در نسخه‌های فرعی بر آنها افزوده شده است.

اهمیّت علم نسب شناسی

اهمیّت دادن به علم نسب شناسی منحصر به عصر خاص و یا گروه خاص و یا شهر خاصی نیست، بلکه مولود نیاز انسان در دوره‌های مختلف است، در واقع نیاز بشر او را وادار به برقراری انس و ارتباط می‌کرده و از طرفی مسأله تنازع بقا فضای داغی به وجود می‌آورده که در آن انسان به پشتیبانی و نیرو نیاز پیدا می‌کرده، و بستگان و فامیلش او را ارجمند و عزیز می‌داشته‌اند. از این رو بشر به خویشاوندی و پیوندهای نسبی اهمیّت داده، و آنها را حفظ و نگهداری کرده است. همچنین بستگان و خویشان اصلی