مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 24

وی نیز به او مهر ورزیده، او را در آغوش محبّت گرفته، در مقابل تجاوز بیگانگان حمایت کرده و از شر ستمگران حفظ می‌کرده‌اند. قرآن کریم شرح حال دو تن از فرستادگان خدای متعال را نقل کرده که یکی از آنها به دلیل نداشتن خویشاوندان، از ناتوانی خود خبر داده و گفته است: «ای کاش مرا بر منع شما توانی بود، یا آن که چون قدرت ندارم از شرّ شما به رکن محکمی (اقتدار خدا) پناه خواهم برد» و در مورد دوّمی خبر می‌دهد که دفاع اقوام و خویشانش پشتوانه او شدند تا آنجا که دشمنان او ترسیدند و به او گفتند: «اگر ملاحظه طایفه تو نبود، تو را سنگسار می‌کردیم» .

و آنچه از شرح حال فرقه‌های قدیم و اخبار پیشینیان به دست می‌آید آن است که اهمیّت دادن به اصل و نسب تنها از ویژگیهای عرب نیست، بلکه امّتهای دیگر نیز نسب خود را حفظ کرده‌اند و نظر به عنایتی که به نوزادان و موالید خود داشته‌اند و نیز به خاطر بقای عزّت و مجد خویش فرزندان خود را بر آن داشته‌اند که اصل و نسب خویش را حفظ و حراست کنند.

امیر شکیب ارسلان نقل کرده است: «ملت بزرگ چین بیش از همه ملّتها در حفظ نسبها می‌کوشند، تا آنجا که نام پدران و نیاکان خود را بر بدن خویش می‌نویسند، به این ترتیب یک نفر، بستگان اصلی خود را تا هزار سال و بیشتر می‌شناسد. و همچنین فرانسویها در قرون وسطی و قرون اخیر توجه خاصی به فامیل داشته‌اند، و اداره‌های ویژه‌ای کار ثبت و ضبط و ارتباط اوّل و آخر آنها را با یکدیگر بر عهده دارند».

ابن طقطقی در کتاب مخطوط خود تحت عنوان نسب اصیلی درباره رجال قرن هفتم می‌نویسد: «و اما اهل کتاب از یهود و نصاری تا حدّی انساب خود را ضبط کرده‌اند. شنیدم که نصارای بغداد شجره نامه‌ای