مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 43

و نقد قرار داده‌اند. پس هرگاه درباره کسی اختلاف نظر داشته باشند. خط ارتباط آن در مشجّر، قطع نمی‌کند، بلکه آنچه از ایراد و نقد و امثال آن را که درباره وی گفته‌اند، نقل می‌کند و نظر آن نسب شناس را تأیید می‌کند که در آن مورد رجحان دارد. امّا هرگاه اختلاف نظر نداشته باشند، خط اتصال در مشجّر قطع می‌شود، و این قطع شدن هم درجاتی دارد، و دانشمندان نسب شناس، بیان کاملی در تصویر آنچه باید در هر مرتبه‌ای نوشته شود، دارند و کتابهای نسب شناسی مفصّل، آنها را متعرضّند.

11- یحقق:

درباره کسی این رمز را می‌نویسند که در اتّصال آن تردید وجود دارد.

12- معقب:

رمز کسی است که ارتباط فرزندانش با وی صحیح و کامل است. و مهمتر از آن دلالتی است بر آن که انحصار را در آن فرزند می‌رساند با این عبارت: «العقب من فلان» و یا به این عبارت «عقبه من فلان» به خلاف این که می‌گویند: «اعقب من فلان» که انحصار در مورد را نمی‌رساند بلکه ممکن است که فرزند دیگری باشد از همان پدر، و گاهی هم کلمه: اولد، را به جای: اعقب، که هم معنی هستند به کار می‌برند.

13- مذیل:

رمز کسی است، که فرزند زیاد دارد و سلسله اولادش طولانی است.

14- منقرض:

رمز کسی است که فرزند داشته، امّا کسی بعد از وی نمانده و منقرض شده‌اند، و نسبش قطع شده است. و گاهی با علامت (ق ض) نوشته می‌شود.

15- درج:

رمز کسی است که فرزند نداشته است، و گاهی مخفّف می‌کنند، و می‌نویسند (رج)، حسن قطان می‌گوید: معنی آن رمز، آن است که کسی پیش از رسیدن به حدّ مردان در کودکی مرده باشد، و این قول نزد متأخران مشهور است.

16- وحده:

رمز برای کسی است که تنها فرزند پدرش بوده است.