مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 438

باب الف

آبه:

به بای موحده نام چهار جا است:

1- نام شهرکی است که فاصله آن تا شهر ساوه حدود پنج میل و بین ری و همدان قرار گرفته است؛ مردمانش شیعه مذهب‌اند، از آن جمله وزیر ابو سعد منصور بن حسین و برادرش ابو منصور محمد، اهل آبه می‌باشند، توده مردم آن را آوه می‌گویند.

2- نام روستایی از روستاهای اصفهان.

3- از روستاهای مصر در نواحی بهنسی، بخش کوهستانی.

4- شهرکی در آفریقاست، به گمانم که مقصود مؤلّف، نخستین اینها باشد.

آبسنه:

از نواحی بلخ که در اوّل باب با نام (ابته) و در ضمن همان باب به نام (ابسنه) آمده است که در منابع و مصادر به هیچ یک از این دو نام برخورد نکردم.

آثا:

جزء سرزمین مغرب. با این که مؤلّف، نام کسی را در آن جا ذکر نکرده است امّا هم در اوّل و هم در وسط باب آورده است.

آمد:

به کسر میم، نام شهری قدیمی که دارای دژ محکمی بوده که با سنگ ساخته شده است، خود شهر در نقطه مرتفعی ساخته شده است که در کنار آن کوهی برافراشته به بلندای صد قامت آدمی، شهر درهای ورودی دارد و هر دری دارای