مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 44

17- میناث:

رمز کسی است که جز چند دختر فرزند دیگری نداشته و یا جز آنها نام فرزند دیگری را نبرده‌اند، و گاهی با رمز (ث) می‌نویسند.

18- قعدد، یا قعید:

آن رمز برای کسی است که نزدیکترین فامیل وی تا بزرگرترین جدّش، با کمترین واسطه به هم می‌رسند.

19- الحفید:

عبارت از فرزند فرزند [نوه است، اعم از این که از اولاد ذکور و یا اناث باشد، همان‌طور که شامل تمام نوه‌های پسر و دختر است.

20- عریق:

کسی است که از نسل علویون باشد، و هر چه در بین پدرانش علوی بیشتر باشد، ریشه‌دارتر خواهد بود.

21- مقل:

رمز کسی است که نسل اندکی دارد.

22- مکثر:

کسی است که نسل زیادی دارد.

23- ناقلة:

خواننده، در این کتاب به این اصطلاح زیاد برخورد می‌کند مثلا در شام، فلانی از ناقله حجاز است، و یا در بخارا فلانی از ناقله همدان است، و امثال اینها، مقصود آن است، که شخص مورد نظری که شرح حالش گفته می‌شود، از مردم شهر دوم بوده است، سپس به شهر اول نقل مکان کرده است، به طور مثال: ما اگر در کتاب می‌خوانیم، ابو الحسن محمد بن ابو اسماعیل علی، حسنی از ناقله همدان در بخارا است ... یعنی:

این شخص در همدان بوده است و از آن جا به بخارا نقل مکان کرده است، بنا بر این از جمله ناقله همدان است.

24- النّازله:

مقصود از این علامت، چنان که در مثال قبل گفتیم آن است که شخص مورد نظر مقیم همدان بوده، اما به بخارا منتقل شده است، و از اهل همدان نیست و تفاوت این دو رمز روشن است، گویا این واژه (نازلة) از قول اعراب گرفته شده است که درباره انتقال یافتگان از قبایلی که از میان گروهی به گروه دیگر منتقل می‌شوند، به کار رفته و در مقایسه با آن فرود آمدگان را استعمال کرده‌اند؛ قبیله‌هایی که بر گروهی وارد شده