مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 443

منسوب به مالک بن عبد هند. مؤلّف نام کسی از طالبیّون را در این شهر ذکر نکرده است و ما نام برخی را در مستدرک خود آورده‌ایم.

اقلام:

از نواحی مغرب، نام کوهی در نواحی فاس نزدیک شهر سبته است.

أندلس:

به ضم دال و فتح آن، با ضم لام و غالبا با الف و لام همراه است و گاهی حذف می‌کنند، نام جزیره بزرگی است که بخشی از آن آباد و بخشی بایر است و به مسافت یک ماه راه در بیست و چند منزل می‌باشد.

أنسلام:

از نواحی مغرب، به آدرس و مشخّصات این محل برخورد نکردم.

انطاکیه:

به فتح اول و سکون دوّم و یای مخفّفه، نام شهری است که در حال حاضر مرکز شهرهای مرزی شام محسوب می‌شود، شهری است، سرسبز و خرّم، خوش منظر، زیبا و پر خیر و برکت ما بین آن و شهر حلب یک شبانه روز راه است.

أهواز:

حرف آخرش، زاء است و اصلش احواز جمع حوز است که فارسی زبانها تغییر داده‌اند، نام هفت ناحیه ما بین بصره و شیراز است که هر ناحیه اسم مخصوصی دارد و اهواز جمع آنها است و به مردم تمام این شهرها خوز- منسوب به خوزستان- گویند و خوزنام قدیمی اهواز در روزگاران فارسهاست.

أیذج (ایذه):

با ذال نقطه دار مفتوح و جیم: نام قصبه و شهری بین خوزستان و اصفهان است و آن بزرگترین شهر این ناحیه می‌باشد. در آن جا پلی وجود دارد که از جمله شگفتیهای عالم است. و نیز ایذج نام روستایی از روستاهای سمرقند است.

ایلاق:

حرف آخرش قاف است، نام شهری از شهرهای چاچ متصل به کشور ترکیه است حدود ده فرسخ تا چاچ فاصله دارد و در بالای چاچ قرار گرفته است، در کوههای آن جا معدنهای طلا و نقره وجود دارد و به فرغانه متصل است.

(ایلاق شهرکی از نواحی نیشابور و نام روستایی در بخارا نیز می‌باشد.)