مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 462

باب دال

دامغان:

نام شهر بزرگی بین ری و نیشابور است و مؤلّف جز در فهرست اول باب از آن نام نبرده است.

دبیل:

از نواحی آذربایجان که مرکز ارمنستان اسلامی در زمانهای قدیم بوده و به نامهای دوین، یا توین نیز می‌خواندند. در قرن چهارم از اردبیل بزرگتر و هم مرز ارّان بوده، اطرافش دیوار و سه دروازه داشته که هر سه به طرف معبد، باز می‌شدند.

دسکره:

به فتح اول و سکون دوم و فتح کاف، به طوری که در معجم یاقوت آمده، نام قریه بزرگی در نواحی شاهرود، و مانند شهر کوچکی است در کنار رود مذکور و همچنین نام روستایی بین راه خراسان نزدیک شهر ابان به نام دسکره شاه بوده چون هرمز پسر اردشیر بابکان مدّت زیادی در آن جا سکونت داشت از این رو منسوب به اوست و ایرانیان در آن جا آثار تاریخی دارند، و بعد از شهر نهروان قرار داشته است و دسکره نام دهکده‌ای است مقابل ناحیه جبل که ابن زیّات وزیر، از آن جا بوده و نیز نام روستایی در خوزستان است. و چون مؤلّف آن را مشخّص نکرده بلکه غیر از فهرست اوّل باب در جای دیگر نام نبرده، ما نیز نتوانستیم آن را مشخّص کنیم.

دلیس:

از نواحی طبرستان بخش چالوس، در کتاب مرجع مربوط به شهرها