مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 466

باب راء

رامهرمز:

در سمت شرقی اهواز واقع شده و تا اهواز سه روز راه است، از آغاز به این نام معروف شده است چون منسوب به هرمز نوه اردشیر بابکان است که در آن جا می‌زیست- و آن طوری که مقدسی نقل کرده است- رامهرمز، کتابخانه مشهوری- همانند کتابخانه بصره- داشته که در آن جا تدریس و تحقیق می‌شده و به وسیله ابن سوار ایجاد شده بود.

رامویه:

تصوّر نمی‌کنم که نام روستایی از سرزمین ترک باشد، مؤلّف در صفحه 168 کتاب، همین طور معرّفی کرده است، امّا این جانب در پانوشت قول مؤلّف را بعید دانسته و تعیین حدود صحیح آن را آورده‌ام، مراجعه شود.

راوند:

به فتح واو و سکون نون و دال آخر، شهرکی در نزدیکی کاشان و اصفهان.

رحبه:

به فتح راء، محل وسیعی را گویند که در بین خرابه‌ها قرار گرفته باشد.

رحبه‌ها به تعداد زیادی هستند که از طریق نسبت آنها به قبایل و اشخاص مشخّص می‌شدند. از آنجایی که مؤلّف مورد نظر خود را مشخص نکرده، به احتمال قوی مقصودش رحبه مالک بن طوق است که مشهورترین رحبه‌ها است که در صورت اطلاق، ذهن آدمی به آن منتقل می‌گردد، و این رحبه بالای فرات، ما بین رقّه و عانه واقع شده، مالک بن طوق در زمان خلافت مأمون آنرا احداث