مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 467

کرده است و تا قرقیسیا شش فرسنگ فاصله دارد.

رخّان:

بنظرم در سرزمین مغرب باشد، به ضمّ حرف اول و تشدید دوّم و نون آخر از روستاهای مرو، به طوری که در مراصد آمده است، شش فرسنگ با مرو فاصله دارد، به این ترتیب این جا کجا و مغرب کجا؟! و این که مؤلّف بعضی از طالبیّون را نام برده و گفته است در رخّان کشته شده‌اند و قاتل آنان ابو السّاج بوده است، این خود نظر او را بعید می‌نماید، زیرا که ابو السّاج همان دیوداد پسر دیو دست از سران سپاه ترک است که خلفای عباسی را یاری دادند و تا زمان متوکّل و حتی روزگار مقتدر در کارهای دولتی دخالت داشتند، دیوداد و همچنین پسرش محمّد پستهای مختلفی را عهده‌دار بودند که در تمام این مدّت علویّون از دست آنان در اذیّت بودند که این جا جای ذکرش نیست.

رخج:

به تشدید حرف دوّم- بعضی به سکون آن خوانده‌اند- و جیم آخر، نام دهکده‌ای است از نواحی سجستان و نیز نام شهری از نواحی کابل، چون مؤلّف هیچ یک از آن دو را مشخّص نکرده است برای ما نیز تعیین قطعی ممکن نیست جز این که احتمال دارد منظور مورد دوّم باشد، زیرا که طالبیّون مورد ذکر در آن جا از اولاد جعفر مولتانی هستند و تمام فرزندان این شخص در آن نواحی بوده‌اند و شاید گفتار شیخ شرف عبیدلی مؤید این مطلب باشد که از جعفر مولتانی نام می‌برد آنگاه می‌گوید: وی بازماندگانی در سند و رخج دارد.

رسّ:

به فتح حرف اوّل و تشدید دوّم، نام کوهی است، نزدیک به ذی الحلیفه در یک منزلی مدینه و در پشت آن کوه، زمینی است که آن را قاسم بن ابراهیم طباطبا خریداری کرد و مدّت زیادی در آن جا پنهانی زیست تا وقتی که در سال 246 ه از دنیا رفت.

رملة:

یعنی یک دانه شن، نام شهری در فلسطین و مرکز آن است و مرکز سپاه مسلمین بوده است فاصله آن تا بیت المقدّس دوازده میل و بعضی گفته‌اند هیجده میل است و یکی از ناحیه‌های فلسطین نیز می‌باشد.

روذراور:

از نواحی همدان، به ضم اول و سکون دوم و ذال نقطه‌دار، و را و