مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 472

قسمت غربی آن متصل به جبله است و وادی ستاره را وادی لحف می‌خوانند.

مؤلّف جز در فهرست اوّل باب از آن نام نبرده است.

سجستان:

به کسر اول و دوم و سین دوّم و تای دو نقطه و نون آخر، نام ناحیه بزرگ و ولایت پهناوری است، شهرستان آن زرنج با هرات ده روز راه فاصله دارد، در جنوب هرات قرار گرفته و قوم غزو تیمور آن جا را ویران ساختند.

سدان:

از نواحی هند، این نام در فهرست باب و همچنین در ضمن باب آمده است و مؤلّف نام کسی از طالبیّون را در آن جا نقل نکرده است تا ما درباره این نام تحقیق کنیم و از طرفی در کتابهای بلدان نیز نام سدان از نواحی هند نیامده است. احتمال قوی دارد که این اسم محرّف سندان به کسر سین باشد که در آن باره گفته‌اند: مرکز شهرهای هند است- دقّت کن!-

سرمدانی:

این نام در فهرست اوّل باب آمده است و من در کتابهای مرجع آن را نیافتم و چه بسا که در این اسم نیز تحریفی روی داده باشد و در اصل سرمد بوده که از نواحی حلب است، یا سرماری که نام روستایی در فاصله سه فرسنگی بخارا است و یا نام ولایت پهناوری بین تفلیس و خلاط است.

سریف:

از نواحی مصر، این نام تنها در فهرست اول باب آمده و من نیز از کتابهای جغرافیا نتوانستم حدود آن را مشخّص کنم.

سرین:

تثنیه سر، نام شهرکی است از شهرهای مرزی یمن هم مرز حجاز نزدیک مکّه و جده در ساحل دریا که برخی از طالبیّون در آن جا فرمانروایی داشتند و مؤلّف از بعضی نام برده است.

سرمن رأی:

به ضم اوّل و گاهی مفتوح خوانده‌اند، نام شهر مشهوری است که معتصم عبّاسی آنرا ما بین بغداد و تکریت بنا کرد و در آن جا قبور جمعی از طالبیّون است که در آن جا اقامت داشتند و مؤلّف از ذکر آنها غفلت کرده است.

بالاتر از همه و محترمترین آنها امام ابو الحسن علی الهادی فرزند امام محمد بن علی بن موسی بن جعفر (ع) و دو فرزندش امام حسن عسکری (ع) و حسین است که همواره سرمن رأی به برکت قبر این بزرگواران که از همه جا به قصد زیارت