مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 477

شاهی:

از نواحی کوفه است. یاقوت در معجم می‌گوید: به نظرم نام محلی است در نزدیکی قادسیّه. و در مراصد نیز چنین آمده است.

شغانیان (چغانیان):

ناحیه‌ای است که از طرف جنوب هم مرز با جیحون است، عربها آن را صغانیان می‌گویند، و به فارسی، چغانیان ضبط شده است. در صفحه 195 کتاب آنچه لازم بود نوشته شده، مراجعه شود.

شکّی:

به فتح حرف اوّل و تشدید دوّم- به طوری که اصمعی نقل کرده است- اما دیگران آن را با قاف «شقّی» خوانده‌اند، نام ولایتی در ارمنستان است و پوستهای شکی مشهور، منسوب به آن جا است، بالای رود کر نزدیکی تفلیس واقع شده و مؤلّف جز در اوّل باب آن را ذکر نکرده است.

شمشاط:

به کسر اول و سکون دوم و شین و طاء آخر: نام شهری است در روم کنار ساحل فرات شرقی (ارسناس) که ابن سرابیّون آن را رود شمشاط می‌نامد می‌گویند، یاقوت حدود آن را از شرق به بالویه (بالوی جدید) و از غرب به خرتبرت (اخربوط جدید) و یا دژ زیاد تعیین می‌کند. شمشاط غیر سمیساط مصغّر و با سین مهمله است که آن نام شهری در ساحل فرات در بخش یمن شمالی است و بالاترین شهر از آن سه شهری است که بالای رقه قرار دارند یعنی: بالس، جسر منبج و سمیساط. اما این که مؤلّف گفته است: «شمشاط و بعضی می‌گویند:

شمیشاط» چنین چیزی را هیچ یک از جغرافی دانان ننوشته‌اند و به گمانم که این مطلب اشتباهی است از طرف مؤلّف، چون کسی را که چنین حرفی زده باشد، نیافتم، گمان می‌کنم که وی شمشاط و سمیساط را دیده و تصور کرده است که هر دو نام یک محلّ است و توجّه به تفاوت آنها در نام و موقعیّت هر کدام نکرده است!

شنده:

من موفّق به تعیین این محل نشدم، چون در هیچ یک از کتابهای مرجع به چنین نامی برخورد نکردم، آری در کتب جغرافیا نام شندوخ و شندوید و شندان آمده است که احتمال دارد آنچه در کتاب منتقله است اشتباه و غلط چاپی باشد، چون تنها یک مورد در فهرست اول باب این نام ذکر شده است بنا بر این