مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 48

ابو جعفر (منصور) بود، در سن شصت و هفت سالگی از دنیا رفته است و او نخستین کسی است از فرزندان امام حسن (ع) که در زندان از دنیا رفته و ماه وفاتش ربیع الاول بوده است.

5- اسماعیل دیباج، او نیز از جمله کسانی است که منصور او را با آل حسن (ع) منتقل کرد، و به همراه ایشان در زندان از دنیا رفت، همان طوری که در مقاتل الطّالبیّین (ص 199) آمده است. بنا بر این آنچه را که یکی از طباطباییها در کتاب خود، هدیه آل عبا ص 20 نقل کرده است، معنا ندارد، او گفته است: این اسماعیل به ایران پناهنده شد، و در اصفهان به شهادت رسید، و قبرش در محله گل بهار متّصل به مسجد بزرگی است که در سمت غربی آن آرامگاه شعیای پیامبر است.

و عجیب است پافشاری این مرد بر خطای خود؛ از سلاطین آل مظفر نقل می‌کند که عقیده ایشان درباره صاحب این قبر آن بوده است که وی اسماعیل بن زید بن حسن (ع) است، چنان که همین مطلب را با خط برجسته در کتیبه حرم نوشته‌اند، و اضافه می‌کند که آنها اشتباه کرده‌اند، و بدون این که یک برهان تاریخی اقامه کند، بر آن مطلب پافشاری می‌کند و لیکن پس از چهار صفحه از عقیده خود عدول کرده و یادآور شده است که این اسماعیل از شهدای فخ است! و قبرش همان جا است، و اشتباهات این کتاب آن قدر زیاد است که آن را از درجه اعتبار انداخته است.

همان طوری که مطالب کتاب الکواکب السّیاره ابن زیّات متوفّی سال 814 ه که در صفحه 47- 48 آمده است، نادرست و بی‌معنی است:

(آنگاه از پایین تپه- تل منامه- به سمت قبله حرکت می‌کنی، طرف چپ از سمت شرقی دو قبر قدیمی خواهی دید، به طوری که گفته‌اند یکی از آنها قبر سید شریف اسماعیل دیباج فرزند ابراهیم غمر بن حسن «مثنّی پسر امام حسن نواده پیامبر (ص) فرزند علی بن ابیطالب- رضی اللّه عنه- است، و دوّمی ...) و شاید، نسبت دادن این مطلب به گوینده نامعیّنی (قیل)