مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 480

نام نبرده و من نیز در مراجع جغرافیائی که در دسترس بود آن را نیافتم.

صغد:

از نواحی ماوراء النّهر، به ضم اول و سکون دوم و آخرش دال مهمله، بعضی نیز بجای صاد، سین نوشته‌اند؛ نام اقلیمی است که شامل زمینهای سرسبز ما بین رود جیحون و سیحون می‌باشد. صغد یکی از بهشتهای چهارگانه دنیا بشمار می‌آمد و در روزگار سامانیان به نهایت اوج خود رسیده بود و مهمترین شهرهایش سمرقند و بخارا بوده است.

صنعاء:

در سرزمین یمن و پایتخت کشور یمن است. جغرافیدانان در تعریف آن مطالب زیادی نوشته و از تمدّن و تاریخ آن به تفصیل سخن گفته‌اند.

صنهاجه:

از نواحی مغرب است و به نام قبیله‌هایی از قبایل بربر از جمله قبایل: طوارق، سکان الهقار، ملثمون و دیگران نامیده شده است. ابن خلدون در تاریخ خود به تفصیل درباره آنها صحبت کرده است.

صور:

از نواحی شام، به ضم حرف اول و سکون دوم و آخرش راء، نام شهری است مشهور و کاملا استوار و مشرف بر دریای شام که همچون کف دستی نسبت به ساعد به داخل دریا گسترده شده و دریا از همه طرف آن را محاصره کرده جز یکی از چهار سمتی که دروازه ورودی از آن طرف است.

صیداء:

از نواحی شام، به فتح اول و سکون دوم و دال ممدوده که مردم آن جا به قصر می‌خوانند، شهری است در ساحل دریای شام از نواحی دمشق و در شرق صور و در فاصله شش فرسنگی آن قرار دارد.

صیمره:

به فتح اوّل و سکون دوّم سپس میم و راء مفتوحه و پس از آن هاء، نام دو موضع است یکی در بصره بر دهانه رود معقل و از چند دهکده تشکیل شده است و دیگری شهری است که بین دیار جبل و خوزستان در بخش مهرگان قذف می‌باشد.

صین (چین):

به کسر اول و آخرش نون، کشوری است در ناحیه دریای مشرق مایل به سمت جنوب و قسمتهای شمالی آن به ترکستان می‌رسد، اما چین امروز نام دو جمهوری در آسیای شرقی است که جمعیّت آن دو، بالغ بر 490 ملیون تن می‌باشد که بنوشته المنجد، سی میلیون از آنها مسلمانند.