مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 482

باب طاء

طالقان:

از نواحی خراسان، شهری است ما بین مرو رود و بلخ که فاصله آن تا مرو رود سه منزل راه است.

طائف:

پس از الف، همزه مکسوره و پس از آن فاء است، نام شهری در جنوب شرقی مکّه است که در قدیم وج می‌گفتند و از ییلاقات مردم مکّه است، چون در بالای کوه غزوان قرار گرفته و گردنه‌ای دارد که برای کسی که از طرف مکه می‌رود یک روز و برای کسی که بر می‌گردد نصف روز راه است، سه شتر با بار در ردیف می‌توانند در آن راه حرکت کنند و از آن رو نام آن جا را طائف گفتند که اطرافش را دیواری گرفته و قلعه و دژی بود، از آن بنی ثقیف. ابو طالب فرزند عبد المطّلب (ع) در آن باره می‌گوید:

ما از سرزمین خود هر قبیله‌ای را باز می‌داریم چنان که بنی ثقیف از شهر خود طائف جلوگیری کردند گروهی به آنها حمله کردند تا ایشانرا غارت کنند اما آنها با شمشیرهای برهنه در مقابل آنان ایستادند.

و قبر حبر امّت عبد الله بن عبّاس متوفّی به سال 68 ه در آن جا است و من شانزده سال قبل کتابی را در تاریخ و زندگانی علمی و سیاسی ابن عباس در چهار مجلد نوشته‌ام و تصوّر می‌کنم که جامعترین کتاب درباره او باشد.