مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 492

آوردیم. درباره این شهدا گفته‌اند:

کشتگان فخّ که تندباد سر و پا و ابدان لطیفشان را همه شب چون ابرهای باران زا به این طرف و آن طرف می‌کشید تا جایی که استخوانی از آنها بجا بماند، اگر محمد (ص) حضور داشت از ایشان دفاع می‌کرد و هرگز خوار نمی‌گذاشت.

فخم:

از نواحی دیلم است، من در کتابهایی که در اختیار داشتم به این نام برخورد نکردم.

فدک:

با حرکت اول و دوم و کاف آخر، نام روستایی در حجاز است تا مدینه دو روز راه فاصله دارد- بعضی گفته‌اند: سه روز- و این سرزمین از چیزهایی است که خداوند به پیامبرش بخشیده است چون بدون لشکر کشی و پیکار در حال صلح در اختیار پیامبر قرار گرفته است. در آن جا چشمه‌ای پر آب و نخلستان زیادی وجود داشت، پیامبر هم آن را به دخترش فاطمه زهرا علیها سلام داد و پس از وفات رسول خدا از آن حضرت گرفتند. خلیفه‌ای آن را می‌گرفت و خلیفه دیگر باز پس می‌داد تا زمان متوکّل عبّاسی که معروف به دشمنی با علویون بود وی کسانی را فرستاد که درختان آن جا را قطع کردند و آب آن جا را نابود کردند، در نتیجه به صورت بیابان بی آب و علفی در آمد.

فرازاد:

از نواحی ری، روستایی است نزدیک تهران که به آن فرحزاد می‌گویند.

فرش:

از نواحی مدینه، به فتح اول و سکون دوم و شین آخر که همراه با نام قبایل می‌آید، در بیست و دو میلی مدینه واقع شده است. کثیر بن عبّاس همواره ساکن آن جا بود.

فرضه مود:

از نواحی دیلم، به ضم اول و سکون دوم، و ضاد معجمه و هاء، بخشی از رود ثلمه است که آب فراوانی دارد و کشتیها در آن آمد و شد دارند و از آن آب استفاده می‌کنند، و بخشی از آن لنگرگاه کشتی‌هاست. من در مراجع موجود به این نام برخورد نکردم.