مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 505

کتاب خود معجم البلدان را جمع آوری می‌کرده، چون مرو در آن زمان به خاطر گنجینه‌های کتابش مشهور بوده است، از جمله کتابخانه عزیزیّه که حدود دوازده هزار کتاب داشته و همین طور کتابخانه کمالیّه که این هر دو کتابخانه در مسجد جامع شهر بودند و از جمله کتابخانه نظام الملک که در مدرسه نظام الملک بود، و همچنین کتابخانه شرف الملک نیز در مدرسه وی بود و دو کتابخانه از سمعانی‌ها و کتابخانه‌ای در مدرسه عهدیّه و کتابخانه مدرسه خاتونیّه و کتابخانه مجد الملک و کتابخانه ضمیریّه در خانقاه دراویش. آرامگاه سلطان سنجر آخرین پادشاه سلاجقه متوفی 552 در آن جاست، مرو در جنگ تاتار ویران شد و هر چه داشت به غارت بردند و بعدها مثل همه شهرهایی که آنها فتح می‌کردند از رونق افتاد.

مرورود:

از شهرهای خراسان، بالاتر از مرو شاهجان با فاصله پنج روز راه، حدود 160 میل تا رود مرغاب، که مرو بالا و مرو کوچک نیز می‌گویند.

مریسه:

از سرزمین مصر، به فتح اوّل و کسر و تشدید راء و یاء ساکنه و سین مهمله، روستایی است در مصر و نام ولایتی از نواحی صعید است، مؤلّف نام کسی از طالبیّون را در آن جا ننوشته است.

مسّانه:

از نواحی مغرب، به فتح اوّل و تشدید دوّم و سپس الف و نون، از نواحی اکشونیه از بخش استجه اندلس می‌باشد.

مصر:

نام شهری بوده است که در جهت پهنا از اوّل تا آخر در میان دو کوه بی‌آب و علف نه چندان بلند و از هر جهت شبیه به هم قرار گرفته است که یکی از آنها در ساحل شرقی نیل به نام مقطم و دیگری در ساحل غربی نیل واقع است و رود نیل مابین این دو کوه از شهر اسوان تا آخر و تا فسطاط جریان دارد. و گاهی تمام آن نواحی را مصر می‌گفتند و امروز نام جمهوری متحده عربی مصر می‌باشد.

مصّیصه:

از شهرهای شام، به کسر اول و کسره و تشدید دوّم و یاء ساکنه و صاد دوّم و هاء آخر، بعضی به تخفیف هر دو صاد خوانده‌اند، نام شهری است در ساحل جیحان از مرزهای شام ما بین انطاکیه و شهرهای روم نزدیک طرسوس از جمله مرزهایی که قدیم مسلمانها را با هم مربوط می‌ساخت و همچنین نام