مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 508

جا مراجعه شود.

منبج:

از ناحیه حلب، به فتح اول و سکون دوم و با و جیم: شهر قدیمی بزرگ و پهناوری بوده که از آن جا تا فرات سه فرسنگ و تا حلب ده فرسخ فاصله بوده است در سمت شمال شرقی حلب که امیر ابو فراس حمدانی شاعر، فرمانروای آن جا بوده است و رومیان او را اسیر گرفته و با خود به قسطنطنیه بردند.

منجوران:

به فتح اول و سکون دوم و جیم و واو و راء و نون آخر، نام روستایی در دو فرسنگی بلخ است.

منصوره:

مؤلف آن را فقط در فهرست اول باب آورده و چندین جا را به این نام خوانده از جمله محلّی را در سرزمین سند که مرکز سند دانسته است، و از جمله نام خوارزم قدیم و نام شهری نزدیک قیروان در افریقا و شهری بین دمیاط و قاهره و نیز شهری در یمن، از آن رو امکان تعیین مقصود اصلی غیر ممکن است.

موصل:

به فتح میم و کسر صاد: نام شهر مشهور پهناور قدیمی در ساحل غربی دجله که خرابه‌های نینوا نزدیکی آن قرار دارد و روزی پایتخت دیار ربیعه بوده و امروز یکی از استانهای مهم عراق است و شاید از نظر وسعت و شهرت، دومین شهر پس از بغداد باشد.

موقان:

ما بین دیلم و جیل، مؤلّف کتاب در فهرست اول باب آن را ذکر نکرده است و تنها در ضمن باب آورده و نام کسی را نیز در آن جا نقل نکرده است.

مهجم:

از نواحی یمن، به فتح اول و سکون دوم و جیم مفتوحه و میم آخر، نام شهری و ولایتی از نواحی زبید یمن است که فاصله آن تا زبید سه روز راه است و بیشتر مردم آن جا از قبیله خولان می‌باشند.

مهریجرد:

از روستاهای یزد از نواحی اصفهان، مؤلّف نام کسی از طالبیّون را در آنجا ذکر نکرده است.

میّا فارقین:

به فتح اول و تشدید دوم و فاء و بعد الف و راء و قاف مکسور و یاء و نون، مشهورترین شهر در دیار بکر، جهانگرد بزرگ ناصر خسرو که در سال

438 ه از آن جا دیدار کرده است و همچنین یاقوت در معجم خود مطالب زیادی راجع به آن گفته‌اند، مراجعه کنید.