مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 533

حویطب در حدود سال هفتاد هجری از دنیا رفت.

بکری در سمط اللآلی و ابن حجر در الاصابه و ابن عبد البرّ در الاستیعاب و ابن عبدربه در العقد و مصعب، در نسب قریش و طبری در کتاب تاریخ خود، و دیگران از او یاد کرده‌اند.

6- ابو صفوان مخرمة بن نوفل بن اهیب بن عبد مناف

بن زهرة بن کلاب بن مرّه قرشی زهری، مادرش رقیه دختر ابو صیفی بن هاشم بن عبد مناف.

وی مردی نسب شناس، بصیر و آگاه و یکی از چهار نفری است که مردم در علم نسب اختلافاتشان را به نزد او می‌بردند. از انساب قریش زبیری نقل کرده‌اند که مردم علم نسب را از او و پسرش مسوّر بن مخرمه، می‌آموختند.

در کتاب الاعلام آمده است: وی صحابیی عالم به انساب بود و پس از فتح مکه اسلام آورد و از بزرگان تابعین و راویان شعر عربی قدیم، و از جمله مخضرمین بوده است، و نیز از جمله کسانی بود که حدود منطقه حرم را در مکه تعیین کردند.

ابو صفوان تقریبا شصت سال پیش از هجرت به دنیا آمد و در زمان خلافت عثمان بینایی‌اش را از دست داد و به سال 54 ه. در سن 115 سالگی در مدینه از دنیا رفت.

بلاذری در فتوح البلدان و ابن قتیبه در المعارف و جاحظ در البیان و التّبیین و ابن سعد در طبقات و ابن عبد البر در الاستیعاب و صفدی در نکت الهمیان و ابن هشام در سیره و دیگران از او نام برده‌اند.

7- جبیر بن مطعم بن عدی بن نوفل بن عبد مناف بن قصی قرشی نوفلی،

ابو محمد و یا ابو عدی مدنی.

وی از بزرگان قریش و عالم به انساب بود و نیز یکی از آن کسانی بود که در اختلاف نسب، قضاوت را به نزد او می‌بردند، عثمان و طلحه در قضیّه‌ای برای حل