مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 534

اختلاف به او مراجعه کردند. او نخستین کسی است که در مدینه جامه گشاد «طیلسان» پوشید.

جاحظ در کتاب البیان و التّبیین از او نام برده و وی را از جمله نسب شناسان بر شمرده است.

شیخ طوسی در رجال خود او را در زمره اصحاب رسول خدا (ص) آورده است.

استاد بزرگوار ما، مامقانی در رجال خود و کشی به اسناد خویش تا امام صادق (ع) نقل کرده‌اند که مردم پس از قتل امام حسین (ع) از دین برگشتند جز سه تن: ابو خالد کابلی، یحیی بن ام طویل و جبیر بن مطعم.

حافظ نسب شناس شیخ موفق الدین ابو محمد عبد اللّه بن احمد بن محمد بن قدامة بن نصر مقدسی حنبلی در کتاب التّبیین فی انساب القرشییّن نقل کرده است: «جبیر از دانشمندان و بزرگان قریش بود و مردم از او علم نسب می‌آموختند». نقل کرده‌اند که وی از همه کس به نسب قریش و نژاد عرب آشناتر بود.

جبیر در سال 58 و به قولی 59 و به قولی 56 هجری از دنیا رفت.

8- نخّار بن اوس،

وی مردی سخنور و نسب شناسی ماهر بود و او- به گفته ابن کلبی مطابق نقل الاصابه- از بزرگترین دانشمندان عرب در علم انساب بوده است.

در زمان حیات پیامبر (ص) به دنیا آمد و در سال 60 ه. از دنیا رفت. کتابی در امثال داشت که جاحظ در کتاب الحیوان از آن یاد کرده است.

شرح حال نخّار را ابن حزم در الجمهره و ابو الفرج اصفهانی در الاغانی و زبیدی در تاج العروس و زرکلی در الاعلام و دیگران نقل کرده‌اند.

9- ابو کلاب و رقاء بن اشعر لسان الحمّره.

از بزرگترین نسب شناسان و مردی سخنور و دانا بود، در جاهلیت به دنیا آمد و ظهور اسلام را درک کرد.

ابن درید در کتاب الاشتقاق و ابن ندیم در الفهرست و ابن قتیبه در المعارف