مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 536

14- حارث بن عبد اللّه اعور همدانی؛

که از بزرگان علمای تابعین و مردی فقیه بوده است، علم فرائض را از امیر المؤمنین علی (ع) آموخت؛ نسب شناس زمان، و آگاه به شخصیّت مردم و عالم در رجال حدیث بوده است.

حارث از جمله اصحاب صمیمی امیر المؤمنین (ع) بود و او کسی است که امام (ع) در قصیده معروفش با مطلع: «یا حار همدان من یمت یرنی» او را مخاطب قرار داده است.

ابن داوود می‌گوید: حارث فقیه‌ترین مردم و از همه کس حسب شناس‌تر بوده و بیشتر از همه مردم، فرائض را از علی (ع) آموخت. ابن حبّان گوید: حارث در تشیّع غلو داشته است. حارث در سال 65 ه. در گذشت.

15- نجّار بن اوس بن حارث بن سعد بن هذیم بن قضاعه،

وی نسب شناس‌ترین فرد زمان و سرآمد عصر خویش بود.

در فهرست ابن ندیم آمده است که هشام بن محمد کلبی از قول پدرش نقل می‌کند: نسب معد بن عدنان را از نجّار بن اوس، فرا گرفتم. و او از کسانی که من دیده و شنیده‌ام بیشتر حافظ انساب بود.

سویدی در کتاب سبائک الذّهب نقل کرده است که نجّار بن اوس در علم نسب سرآمد همه عرب بود. وی در سال 60 ه. از دنیا رفت.

16- ابو ثعلبه، عبد اللّه بن ثعلبة بن صعیب عذری مدنی؛

وی از جمله علمای مشهور انساب در صدر اسلام بود، مردم از همه جا برای آموختن انساب نزد وی می‌آمدند، و پیامبر (ص) برای او دعا کرد و در زمان فتح مکه دست بر سر و صورت او کشید.