مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 542

پدرش محمد، نسب قبیله کنده را از ابو کناس کندی فرا گرفت و او داناترین فرد بود.

30- خراش بن اسماعیل شیبانی عجلی؛

مکنّی به ابو رعشن، یکی از نسب شناسان است. هشام بن محمد کلبی نسب قبیله ربیعه را از پدرش و از خراش بن اسماعیل عجلی فرا گرفت.

بنا به نقل فهرست ابن ندیم، خراش کتابی در اخبار قبیله ربیعه و انساب ایشان دارد.

31- سحیم بن حفص جعفی؛ ابو یقظان

نسب شناس، اسمش عامر بود و ملقّب و مشهور به سحیم.

وی مردی عالم، عارف به شرح احوال و وقایع و تحوّلات روزگاران و عالم به اخبار و انساب و آثار و معایب بود، و در روایتش مورد اطمینان و نخستین کسی بود که در نسب کتاب نوشت. پس از وی هشام بن محمد در این زمینه تألیف کرد.

کتابهای خلق تمیم، نسب خندق و اخبارها و النسب الکبیر که مشتمل بر نسب تیره‌های قبیله کنانه اسد بن خزیمه است، تألیف اوست.

ابو نصر بخاری در سرّ السّلسلة، عبیدلی در التّهذیب و شریف عمری در المجدی از او روایت کرده‌اند.

سحیم در سال 190 ه. از دنیا رفت.

32- عبد اللّه بن عقیل بن محمد بن عبد اللّه بن محمد بن عقیل بن ابی طالب رضی اللّه عنهم

-.

به طوری که ابن عنبه در العمدة و جمال الدین عبد اللّه افطسی گرگانی در تعلیق خود بر بحر الانساب نقل کرده‌اند وی مردی عالم، فاضل و نسب شناس بود.

33- علی بن کیسان کوفی؛

از مشاهیر علمای نسب شناس. کتاب انساب العرب قاطبة را در نسب شناسی تألیف کرده است. علّامه سید محسن امین عاملی در کتاب اعیان الشیعة می‌گوید: احمد بن محمد اشعری در کتاب خود التعریف فی الانساب و خلاصه آن به نام اللّباب که پیرامون نسب شناسی است که از آنها روایت کرده، نام ابن کیسان کوفی را آورده و از او مطلب نقل کرده است.