مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 568

حسن جوانی بن عبید اللّه اعرج است که نامش گذشت.

او در علم نسب تألیفات مختصر و مفصل دارد از جمله کتاب نهایة الاعقاب که بیهقی از آن در کتاب اللّباب خود مطالب زیادی نقل می‌کند و در مواردی که او پذیرفته و یا مردود می‌داند بر او اعتماد کرده و او را نسابه بغداد، شیخ شریف نامیده است. صفدی در کتاب الوافی بالوفیات پس از نقل نسب وی چنین می‌گوید: «شیخ الشرف ابو الحسن علوی حسینی نسب شناس بغدادی دارای تصانیف زیادی است و اشعاری دارد، وی از بغداد به موصل رفت و دوباره به بغداد بازگشت، و کتاب الدّرایات را از صاحب الاغانی روایت کرده است.

قاضی مروزی در الفخری و امام فخر الدین رازی در الشجرة المبارکة و ابن عنبه در العمده از او نام برده‌اند. وی بنا به نقل کتاب اللّباب، در سال 338 ه.

متولد، و بنا به نوشته کتاب الوافی بالوفیات در سال 437 ه. از دنیا رفته است.

80- سید جلیل شیخ شرف، ابو حرب محمد بن حسن بن حسین

بن علی احدوثة بن محمد اصغر بن حمزه تفلیسی پسر علی دینوری بن حسن بن حسین بن حسن افطس بن علی اصغر فرزند امام سید السّاجدین (ع). وی همان ابو حرب است که بین دانشمندان علم نسب معروف و قولش حجّت و سند می‌باشد.

مروزی در الفخری، ص 84 چنین می‌گوید: «شیخ شرف نسابه بغدادی ادیب، جمال الدّین ابو حرب محمد».

امام رازی در کتاب الشجرة المبارکة، ص 178 می‌گوید: «سید ادیب شاعر شیخ شرف معروف به ابن دینوری خلیفه نقیب. خلیفه او را نزد سلطان غزنه ابراهیم بن مسعود بن محمود (غزنوی) فرستاد، وی در آن جا از دنیا رفت و فرزندانی دارد».

ابن عنبه در کتاب العمدة می‌گوید: «وی در بغداد سکونت داشت، از آن جا به بلاد عجم مسافرت کرد و شرح احوال تعدادی از بلاد را جمع‌آوری کرد و به سال 487 ه. در غزنه از دنیا رفت».

صاحب کتاب اللّباب نیز در کتابش و عبیدلی در التذکره او را نام می‌برند.