مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 569

خلاصه، عظمت وی بالاتر از آن است که گفته شود. گاهی از وی با نام حرب، و شیخ شرف- به طور مطلق- و یا مقید به ابو حرب و با قید افطسی و گاهی نیز با عنوان دینوری یاد می‌کنند. البته باید گفت این دانشمند غیر از شیخ شرف عبیدلی است که قبلا نام بردیم.

صاحب اللّباب درباره این سید بزرگوار می‌گوید: «وی نسب شناس بغداد بود، ولیکن نسخه‌ای را که من از اللّباب دیدم در دو مورد با نسخه‌های العمده متفاوت بود: یکی این که نام پدر ابو حرب را محسن- به صورت اسم فاعل- نوشته بود بر خلاف العمدة که- همان طوری که گفتیم- حسن، ضبط کرده است؛ و دوم، نام پسر علی احدوثه را حسن- به صورت مکبّر- ضبط کرده بود، بر خلاف العمدة همان طوری که گفتیم- «حسین» به صورت مصغّر، آورده است. و در یک نسخه خطی که من از العمده دیدم، نام پدر ابو حرب را همان طوری که در اللّباب و الفخری و الشجرة المبارکة آمده، محسن، ضبط کرده بود.»

81- ابو معمر یحیی،

مشهور به ابن طباطبا فرزند ابو طالب محمد بن قاسم بن علی بن محمد بن احمد بن ابراهیم طباطبا بن اسماعیل دیباج بن ابراهیم عمر بن حسن مثنّی پسر امام حسن مجتبی (ع).

ابن انباری در صفحه 441 کتاب النّزهة درباره وی می‌نویسد: «وی اهل ادب و بزرگواری بود، و نسب طالبیان تا زمان وی به او ختم می‌شود، وی از علی بن عیسی ربعی و از ابوالقاسم ثمانینی علم نسب را آموخت. و شیخ ما شریف ابو السّعادات هبة اللّه بن علی بن محمد بن حمزه علوی حسنی نحوی معروف به ابن شجری نیز از او فرا گرفت. ابو معمر در ماه رمضان سال 478 ه. در زمان خلافت المقتدی بأمر اللّه عباسی از دنیا رفت.»

ابن حجر عسقلانی در لسان المیزان، ج 8، ص 276، ابن عماد حنبلی در شذرات الذهب، ج 3، ص 269، خطیب بغدادی در تاریخ بغداد، سید محمد مرتضی زبیدی مصری صاحب تاج العروس در تعلیقات خود بر مشجر کشاف، یاقوت حموی در معجم الادباء و خیر الدین زرکلی در الاعلام و نیز کحّاله در