مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 581

نسخه از کتاب جمهرة نسب قریش از نسب شناس، زبیر بن بکار، موجود است که در پشت کتاب چنین آمده است: «به نقل ابو عبد اللّه زبیر بن بکار زبیری، به نقل احمد بن سلیمان طوسی از وی و نقل ابو بکر بن شاذان از او، و نقل ابوذر عبد بن احمد هروی از او، و به نقل احمد بن عمر عذری معروف به ابن دلانی از وی، و روایت محمد بن ابی نصر حمیدی از وی، به نقل علی بن حسین بن عمر موصلی، و به روایت شیخ ابو عبد اللّه محمد بن ابراهیم بن ثابت کنانی از وی، و به نقل محمد بن شریف قاضی کامل ذی الحسبین، اسعد بن علی جوّانی نسب شناس از او ...»

از این عبارات بر می‌آید که از جمله اساتید محمد بن اسعد، همان شیخ ابو عبد اللّه محمد بن ابراهیم بن ثابت کنانی (متوفّای سال 562) است که این نسخه، در سال 558 نزد جوّانی خوانده شده، و آن را گروهی نزد وی خوانده‌اند و به خط وی گزارشها نوشته شده، و این نسخه خطی در آن کتابخانه به شماره (1141) نگهداری می‌شود.

99- شریف نسب شناس ابو جعفر محمد موسوی هارونی

نسب شناس نیشابوری فرزند علی بن هارون بن ابی جعفر محمد بن هارون بن ابی جعفر محمد مناهکی بن جعفر وقار بن محمد بن احمد بن هارون فرزند امام موسی کاظم (ع).

وی نسب شناس، فقیه جلیل القدر، مورّخ، عالم در فن رجال و فردی شایسته بود.

علامه ابو سعد عبد الکریم بن محمد شافعی مروزی در کتاب التّحبیر فی المعجم الکبیر، ج 2 چاپ ارشاد درباره او چنین می‌گوید: «علوی فاضل عارف به انساب، که در شناخت انساب مرجع دیگران بوده و به ادبیات آگاه بود. وی در تشیّع و گرایش به شیعه غلوّ داشته و حدیث زیادی شنیده بود. من او را در نیشابور دیده بودم، او اجازه نقل حدیثی برایم نوشت و یادآور شد که روز شنبه سوّم ماه صفر سال 483 در نیشابور به دنیا آمده است. وی در واقعه غز و حمله به نیشابور در شوال سال 549 کشته شد.».