مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 590

قرن هفتم

109- شریف بزرگوار سیّد قریش ابو محمد علوی حسینی مدنی،

یعنی ابن سبیع بن مهنّا بن سبیع بن مهنّا ابو عمارة بن ابی هاشم داوود بن امیر ابو احمد قاسم بن عبید اللّه ابو علی بن طاهر ابوالقاسم بن یحیی نسب شناس ابو الحسین بن حسن بن جعفر حجّت بن عبید اللّه اعرج بن حسین اصغر فرزند امام سید السّاجدین (ع).

وی از جمله مشاهیر عصر خود در تمام علوم بویژه در علم شریف نسب و کنیه‌اش ابو محمد بود و در بغداد سکونت داشت.

سید محمد مرتضی زبیدی واسطی در کتاب تاریخ عروس ج 4، ص 338 از او نام برده و چنین می‌گوید: «ابو محمد مدنی در بغداد از ابو الفتح بن بطی و ابن نقور و دیگران استفاده کرده است».

ابن صابونی نیز در کتاب تکملة اکمال الاکمال ص 326 از او نام برده و پس از توصیف وی به نسب شناسی می‌گوید: «وی در بغداد از ابو الفتح محمد بن عبد الباقی بطّی و ابو طالب بن حضیر و ابو بکر بن نقور و علی بن ابی سعید خباز و ابو محمد عبد اللّه بن احمد بن خشاب و دیگران حدیث شنیده و از ایشان روایت کرده است و چندین بار به من اجازه نقل حدیث داده و تولدش در ماه شعبان سال 541 ه. در مدینة الرّسول بوده است.»

حافظ ابو عبد اللّه محمد بن نجار از او نام برده و از روی خط وی نقل کرده