مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 595

داعی یاد آورد شده است که وی به نسخه‌ای از آن کتاب دست یافته که تاریخ کتابت آن سال 702 ه. می‌باشد.

و از جمله آثار وی، پی نوشتی است بر سرّ الأنساب بخاری، کتاب حظیرة القدس فی النّسب در شش مجلد، کتاب بستان الشّرف در بیست مجلد، غنیة الطالب فی نسب آل ابی طالب، الموجز فی النّسب، زبدة الطالبیة، خلاصة العترة النّبویة فی انساب الموسویة، و المثلث فی النّسب، کتاب ابی الغنائم دمشقی مشجر، الطّبقات و وفق الاعداد فی النّسب و دیگر آثار.

وفات ابو طالب اسماعیل پس از سال 614 ه. است زیرا که یاقوت در معجم الأدبأ بصراحت ملاقات خود را با این سید در همین سال در شهر مرو نقل کرده است.

گروه زیادی از شرح حال نویسان مانند ابن فوطی در تلخیص مجمع الآداب فی معجم الالقاب، ج 1 از بخش اول، ص 406، صفدی در الوافی بالوفیات ج 9 ص 108، شیخ نسب شناس مورّخ ابو عبد اللّه محمد بن طیّب بن عبد السلام قاری حسینی در کتاب لمحة البهجة العلیة فی بعضی اهل النّسبة الصقلیّه چاپ مغرب، از او نام برده‌اند.

نسب شناس مشهور سید ضامن شد قم حسینی مدنی در کتاب تحفة الازهار، علامه شیخ علی کاشف الغطاء نجفی از اساتید روایت ما در کتاب الحصون المنیعة فی طبقات الشیعة، فاضل معاصر دکتر ناجی معروف در کتاب عروبة العلماء المنسوبین الی البلدان الاعجمیة ج 2، ص 266 چاپ تهران و دیگران از او یاد کرده‌اند.

تفصیل شرح حال این بزرگوار را در رساله ما؛ الضّوء البدری فی حیاة صاحب الفخری که با کتاب الفخری فی الانساب از همین شخص به چاپ رسیده بخوانید.

112- شریف عبد الحمید بن ابی علی فخار بن معد بن فخار موسوی حلی حائری

و او پسر احمد بن محمد بن ابی الغنائم محمد بن حسین شبثی بن محمد