مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 596

حائری بن ابراهیم مجاب بن محمد عابد فرزند امام موسی الکاظم (ع).

وی نسب شناس جلیل القدر و فقیه برجسته و در علم نسب عالمترین مردم زمان بوده و در سایر علوم نیز دست داشته است، و نقابت مشهد شریف غروی (نجف) و کوفه را بر عهده داشته است.

سید محمد مرتضی زبیدی در کتاب تاج العروس ج 3، ص 206 می‌گوید:

«عبد الحمید نقیب نسب شناس از اساتید ابو العلاء فرضی است».

این سید شریف از گروهی روایت کرده است، از جمله پدرش علامه نسب شناس سید شمس الدّین فخار بن معد- آن طوری که جوینی حموی شاگرد وی نقل کرده- در فرائد السّمطین می‌گوید: «سید امام نسب شناس زمان جلال الدین عبد الحمید ... از پدرش امام شمس الدّین شیخ شرف فخار بن معد روایت می‌کند.» و نیز از علامه سید مجد الدّین علی بن حسن عریضی و از علامه شیخ یحیی بن محمد بن فرج سوراوی- که این راوی و ابن عریضی نام برده از ابن شهراشوب نقل کرده‌اند- به طوری که سید عبد الحمید مورد بحث در اجازه خود برای سید عبد الکریم بن طاووس در پشت کتاب المجدی فی انساب الطالبیّین ابن صوفی نوشته است، مراجعه شود.

شریف عبد الحمید کتابهایی در علم نسب نوشته که حسن بن سلیمان بن خالد حلی در کتاب مختصر البصائر خود مطالبی را از آنها نقل می‌کند. و شاگردش سید احمد بن محمد بن مهنّا عبیدلی در تذکرة الانساب از آن روایت کرده است.

وی در سال 619 ه. از دنیا رفت.

می‌گویم: صاحب کشف الظّنون در جلد سوّم، صفحه 1069 می‌نویسد:

«طبقات ثعلبی از شخصیت دینی عبد الحمید بن فخار بن احمد بن محمد موسوی نسب شناس (متوفای سال 619 ه.) است که در مجلد بزرگی پیش از اسنوی نوشته است.»

لیکن مطلب بر صاحبان الکشف و الهدایة اشتباه شده آنجا که از عبد الحمید