مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 604

من اجازه داد و به پسرم ابو طالب محمد و ابو القاسم علی در سال 776 ه. پیش از مردنش اجازه نقل روایت داد و دستخط وی در نزد من گواه این مطلب است ...» و از جمله شاگردان ایشان صاحب کتاب عمدة الطالب، ابن عنبه داوودی است.

وی دوازده سال همراه استادش ابن معیه بوده و از او استفاده می‌کرده و درباره او در کتاب العمده می‌گوید: «علم انساب در زمان وی به او ختم شد.» تا آنجا که می‌گوید (خلاصه گفتارش): «در شهرهای عراق نسب شناسی نماند مگر این که از او بهره‌ها برد.»

و نیز از جمله شاگردانش سید علی بن عبد الحمید حسینی نسب شناس است وی داماد ابن معیه بود که با یکی از دخترانش ازدواج کرد و بدون اولاد از دنیا رفت.

از جمله کسانی که در اواخر عمر ابن معیه از وی روایت کرده‌اند، اولاد استاد ما شهید اوّل، یعنی شیخ ابو طالب محمد، شیخ ابو القاسم علی و ام حسن بانوی اساتید دختر شهید است و از وی اجازه نامه‌ای به خط خود دارند که استاد ما شیخ حر عاملی آن را دیده است، همان طوری که از مجموعه شهید قبلا نقل کردیم.

از قلم شریف آثار گرانبهایی تراوش کرده است از جمله: کتاب هدایة یا نهایة الطالب فی نسب آل ابی طالب که علامه نسب شناس سید ضامن بن شدقم در کتاب تحفة الازهار خود بصراحت از آن نام برده است، و همچنین صاحب عمدة الطالب آن را نام برده و می‌گوید دوازده مجلّد است.

و کتاب تذییل الاعقاب فی الانساب و الثمرة الظّاهرة من الشجرة الطّاهرة در چهار جلد، و کتاب سبک الذّهب فی شبک النّسب در انساب که من نسخه‌ای از آن را در کتابخانه علامه شیخ علی بن محمد رضا نواده شیخ اکبر کاشف الغطاء نجفی دیده‌ام.

و کتاب الرجال در دو مجلد، و کتاب اخبار الامم در تاریخ، بیست و یک جلد و کتاب کشف الالتباس فی نسب آل عباس و رساله الابتهاج فی علم الحساب. و کتاب منهاج العمّال فی ضبط الاعمال و کتاب الحدود الزّینبیّة و