مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 605

الفلک المشحون فی انساب القبائل و البطون و کتابهایی دیگر در فقه، حساب، انساب و دیگر فنون.

می‌گویم: معیّه- به ضم میم، فتح عین بی نقطه و یاء دو نقطه در پایین و مفتوح بر وزن سمیّه- بر تاج الدین و دیگر افراد این خاندان اطلاق می‌گردد، زیرا جدّ ایشان ابو القاسم علی، مادرش زنی به نام معیّه بوده است- آن طوری که من از استاد سید رضا موسوی نسب شناس بحرانی نجفی مشهور به ابن صائغ (متوفای 1339 ه.) شنیدم- و این زن از خاندان انصار و از مردم بغداد بود.

ابن معیّه در هشتم ماه ربیع الثانی سال 776 ه. در شهر حلّه از دنیا رفت و پیکرش را به نجف اشرف بردند و در اطراف حرم شریف به خاک سپردند آن طوری که در مجموعه شهید اول به نقل از وی آمده است- شرح حال او را بیشتر تذکره نویسان علم رجال و نسب آورده‌اند؛ مراجعه کنید.

118- شریف نسب شناس سید امین الدین یا عز الدّین،

ابو طالب احمد بن ابی عبد اللّه محمد بن ابی ابراهیم محمد بن ابی علی حسن بن ابی المحاسن زهرة بن حسن بن ابی الحسن زهرة بن ابی المواهب علی بن ابی سالم محمد بن محمد حرّانی بن احمد بن محمد صوفی ابن حسین حجازی بن اسحاق مؤتمن پسر امام جعفر صادق (ع).

وی محدّث، فقیه، مفسّر، نسب شناس، مورّخ و عالم به علم رجال بود.

حافظ ابن حجر عسقلانی در کتاب الدّرر الکامنة فی اعیان المأة الثامنة شرح حال او را آورده است که خلاصه آن چنین است: «وی در ماه رجب سال 717 به دنیا آمد و در ماه صفر سال 794 ه. از دنیا رفت».

شیخ فخر الدین بن علّامه حلی در اجازه نامه خود به وی چنین می‌نویسد:

«اجازه دادم به مولایم آقای طاهر اعظم، مفخر خاندان طه و یاسین، سرور آل ابی طالب و شرف خانواده نبوّت، فخر عترت علوی، امام اعظم، افضل علمای عالم، اعلم فضلای بنی آدم، امین الدین ابی طالب، احمد بن محمد بن زهره حسینی». و تاریخ آن در 24 ربیع الاول سال 756 ه. است.