مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 607

علی محدّث بن عبید اللّه بن علی صالح بن عبید اللّه بن حسین اصغر پسر امام سید السّاجدین (ع).

وی مردی عالم، فاضل و نسب شناس بود؛ خاندان بنی المختار از بزرگترین خانواده‌های محترم هستند و آنان به مقام نقابت نقیبان در عراق نیز رسیدند. و شیخ محمد بن علی گرگانی یکی از شاگردان علامه کتاب غایة البادی فی المبادی خود را به نام وی نوشته است و یک نسخه از این کتاب در کتابخانه امام رضا (ع) ثبت است.

وی در آغاز کتاب می‌گوید که کتاب نامبرده را برای کسی نوشته است که هرگاه معانی را یاد کنند وی محور و چرخ آن و اگر عدالت را نام ببرند او سرآمد و بلکه پادشاه آن است و یا تمام فضائل را بخواهند او گوهر و درّ نهفته آن است و یا اخلاق و صفات پسندیده را بجویند اوست که از پستان آن شیر خورده است و یا خوبیها را طالب باشند او اهل خوبی بوده و نیکی همه به او ختم می‌گردد و یا از نسبش بجویند او استوانه نسب عترت و مولی الاعظم و مخدوم اعظم سید نقبای عالم ... است.

و نیز عبد الرزّاق بن فوطی در معجم الاداب از او نام برده و او را توصیف و تجلیل کرده و می‌گوید: «وی از کتابهای انساب آگاه و در همه علوم و آداب دست داشته است و استاد ما سید امین عاملی نیز در اعیان الشیعه از او یاد کرده است؛ مراجعه کنید.»

وی در سال 707 ه. از دنیا رفته است.

121- شریف سید ابو جعفر محمد بن تاج الدین ابو الحسن علی

معروف به ابن طقطقی علوی، نسب شریف وی قبلا در شرح حال پدرش- در قرن هفتم- گذشت.

وی در تمام فنون، علّامه بوده؛ مورخ و نسب شناس برجسته و سرپرستی نقابت علویان را بر عهده داشته است.

وی کتابهایی دارد از جمله: الفخری فی الآداب السلطانیّة و الدول الاسلامیة، که به چاپ رسیده است و آن را به والی موصل تقدیم کرده و از نوشتن