مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 610

خدمت او رسیدم. وی در عمارت مخدوم رشید مقیم بود، برای من به خط خود، از اشعارش دفتری نوشت، او را از سال تولدش پرسیدم گفت: در سال 677 ه. در بغداد به دنیا آمده است. وی در نسب کتابی نوشته و در نزد نقیب آن را خوانده است، او را دیوانی است بسان بستانی در بیش از ده مجلد ...»

و نیز سید امین عاملی در کتاب اعیان الشیعه، ابن عنبه در عمدة الطالب و عمیدی در مشجر الکشّاف شرح حال او را آورده‌اند.

125- نسب شناس بزرگ شریف شمس الدین، ابو المحاسن محمد بن علی

بن حسن بن حمزة بن ابی المحاسن محمد بن ناصر بن علی اصم بن حسین بن اسماعیل بن حسین بن احمد بن اسماعیل بن حسین منتوف بن احمد بن اسماعیل ثانی بن محمد بن اسماعیل فرزند امام صادق (ع).

حافظ ابن حجر عسقلانی در صفحه 61 جلد چهارم الدرر الکامنة نیز نسب او را به همین ترتیب آورده است.

می‌گویم: صحیح آن است که بین احمد صاحب الشامة و اسماعیل ثانی واسطه‌ای وجود ندارد و سخن ابن حجر قابل توجه نیست، زیرا وی از علم نسب آگاهی ندارد، و پندارهای واضحی در عبارات او موجود است که بر مراجعانش پوشیده نیست.

خلاصه، ابو المحاسن آیتی از آیات الهی در احاطه به علم نسب و تاریخ بوده است به طوری که در کتاب الدّرر آمده است وی در سال 715 ه. به دنیا آمده و در آخر ماه شعبان سال 765 ه. از دنیا رفته است.

وی از گروهی روایت می‌کند؛ از جمله: محمد بن ابی بکر بن احمد بن عبد الدائم و ابو محمد بن ابی تائب و میدومی که در مصر از او روایاتی را شنیده است.

شمس الدین تألیفاتی دارد از جمله کتاب العرف الذّکی فی النّسب الزّکی