مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 611

که درباره نسب علویان نوشته شده، و کتاب الاکتفاء فی الضّعفاء و تذکرة العشرة یعنی صحاح، موطّأ و مسند شافعی و ابو حنیفه، و ذیل تذکرة الحفاظ ذهبی، و کتاب ترتیب کتاب الاطراف مزّی.

ابن فهد مکی در لحظ الالحاظ، صفحه 150، و سیوطی در ذیل تذکرة الحفاظ صفحه 364 از او نام برده‌اند از جمله تألیفات وی- بطوری که شیخ محمد زاهد کوثری در مقدمه ذیل تذکرة الحفاظ آورده است، کتاب الامتثال بما فی مسند احمد من الرّجال ممّن لیس فی تهذیب الکمال است.

و نیز از جمله تألیفات وی حاشیه بر کتاب العبر ذهبی است، و تعلیقی نیز بر میزان الاعتدال ذهبی دارد که بسیاری از مطالب نادرست مؤلّف را در آن جا خاطرنشان کرده و نام جمعی را نیز بر آن افزوده است. و رساله‌ای در آداب ورود به حمام به نام الالمام دارد.

وانگهی پوشیده نماند که وی جد سادات نقیبان شام است و از او فرزندانی باقی مانده، از جمله سید علی ابو القاسم نقیب دمشق.

و آنچه از برخی کتابهای نسب به دست می‌آید این است که نخستین کسی که از خانواده او به مقام نقابت شام رسیده سید ناصر است که نامش در سلسله اجداد سید شمس الدین آمد.

سید محمد مرتضی زبیدی در تاج العروس شمس الدین را با عنوان حافظ نسب شناس و قاضی توصیف کرده است.

و نیز علامه شیخ ابو عبد اللّه شمس الدین محمد بن ابی بکر ناصر الدین شافعی (متوفّای سال 842 ه.) در کتاب الرّد الوافر علی من زعم انّ من سمّی ابن تیمیه کافر صفحه 28 درباره وی می‌گوید: «امام عالم عفیف حافظ ناقد ...»

126- شریف ادریس حسنی حمزی یمانی ابن علی بن عبد اللّه بن حسن

بن حمزة بن سلیمان بن علی بن حمزة بن ابی هاشم حسن بن عبد الرحمن.

شوکانی در کتاب البدر الطالع مطالبی دارد که خلاصه‌اش چنین است: وی مردی مورّخ و نسب شناس و علامه‌ای ذوفنون بوده، مدّتی کارگزار سلطان یمن