مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 617

موسوی بحرانی غریفی نجفی صائغ دیدم.

131- شریف سید حسن بدر الدّین مشهور به بدر،

نسب شناس فرزند محمد ناصر الدّین بن ایّوب نجم الدین بن حسین حصن الدّین بن ادریس نسب شناس پسر عبد اللّه بن محمد بن قاسم بن یحیی بن یحیی بن ادریس بن ادریس مقیم مغرب فرزند عبد اللّه محض بن حسن مثنی پسر امام حسن مجتبی (ع).

وی مردی نسب شناس، علامه، محدّث، فقیه، مورّخ، شاعر و عالم به علم رجال بود.

سخاوی در کتاب الضوء اللامع، ج 3، ص 123 از او یاد کرده، و پس از نقل نسب وی، خلاصه گفتارش چنین است: «وی از وادی آشی مغربی و میدومی مطالبی آموخت.» تا آن جا که می‌گوید: «وی تألیفاتی دارد از جمله:

کتابی خواندنی در آداب حمام که دانشمندان آن زمان مانند بلقینی، غماری و ابن مکین و دیگران بر آن تقریظ نوشته‌اند. گروهی از جمله برادر زاده‌اش، بدر الدین حسن بن محمد ناصر الدین بن ایوب نسب شناس از او دانش آموخته‌اند.» سپس می‌گوید: «وی عارف به انساب اشراف بود، و می‌گفت که مادرش علوی حسینی است که استاد ما- یعنی ابن حجر- نسب آن بانو و نسب وی را آورده است، و نیز می‌گوید: مادر پدرش به نام صفیه خاتون دختر خلیفه المستمسک باللّه محمد بن حاکم عباسی بوده است».

می‌گویم: این صورت نسب که از قول او نقل کردیم با آنچه که سید مرتضی زبیدی صاحب تاج العروس در تعلیقاتش بر کتاب بحر الانساب عمید الدین نجفی آورده، متفاوت است، به شرح حال برادر زاده‌اش سید بدر الدین مراجعه کنید.

وانگهی از سخن ابن حجر در الأنباء به دست می‌آید که سید حسن بدر الدّین مورد بحث نوه دختری سید نسب شناس حسن بن علی بن سلیمان حسنی است؛ (مراجعه کنید). سید حسن بدر الدین در زمان خودش به سید نسب شناس معروف بوده است.

در کتابخانه ظاهریّه شام از نوشته‌های او کتاب نزهة القصاد فی شرح