مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 625

صاحب خزینة الأصفیاء ج 1، ص 402 از او نام برده و تمجید فراوانی درباره او کرده و می‌گوید: «وی از بزرگان خلفای عارف، مشهور به شیخ نصیر الدّین محمود، مشهور به چراغ دهلی بوده است». تا آنجا که می‌گوید: «سلطان بهلول لودی از مریدان سید و مخلصان او بود، و این سیّد در سال 891 ه. از دنیا رفت و آرامگاهش در بیرون شهر دهلی در (سرهند) مزار مشهوری است».

وی تألیفات نیکویی دارد، از جمله: بحر الانساب که در این کتاب انساب و اولاد علویان و ذراری ائمه طاهرین (ع) را گرد آورده و نسب سید محمد را به تفصیل نقل کرده و انساب بیشتر سادات هند را آورده است. و کتاب بحر المعانی در عرفان، که در این کتاب مطالبی بر مذاق این قوم نقل کرده که مایه شگفتی خواننده است، و دیگر کتابها.

140- علامه نسب شناس، سید علی ابو الحسن،

نقیب بحرین، پسر سید ماجد بن محمد نقیب بحرین، که در اصل اهل مدینه بوده و معروف به عبدلی رفاعی بحرانی است.

وی مردی دانشمند و فاضل و نسب شناسی ماهر و برجسته بوده است.

چندین کتاب در علم نسب نوشته از جمله: کتاب الزّبدة فیما علیه من ذراری السّبطین العمدة کتابی است که در آن انساب اولاد امام حسن و امام حسین (ع) را به صورت مشجّر در آورده است و نسخه عکسی آن کتاب در کتابخانه عمومی وقفی ما موجود است، اصل نسخه نیز در کتابخانه سلیمانیه استانبول محفوظ می‌باشد. و کتاب العدّه فی المختار من الزبدة و العمده، از این کتاب نیز یک نسخه عکسی در کتابخانه عمومی وقفی ما موجود است.

وی در مقدمه این کتاب می‌گوید: «من از آغاز جوانیم همواره سرگرم مطالعه کتابهای انساب- اعم از مبسوط و مشجّر- بودم و مطالب پراکنده را در این باره جمع می‌کردم که خود از بزرگترین خدمات به خاندان پاک پیامبر است ... در اوایل این سال با برکت، مشجری فراهم کرده و آن را زبدة الانساب نامیدم که پیش از آن مشجر دیگری به نام عمدة الاحباب فی الانساب فراهم کرده بودم، این دو مشجر را