مهاجران آل‌ابوطالب صفحه 633

تاج الدّین بن سلیمان بن غیاث بن ابراهیم بن یونس بن حیدر بن اسماعیل بن احمد بن حسین بن موسی مبرقع پسر امام جواد (ع).

نسب وی را سید ضامن بن شدقم در کتاب تحفة الازهار چنین نقل کرده است ولی احتمال دارد بین نام حسین و موسی مبرقع قسمتی افتاده باشد.

وی عالمی بزرگ، ادیب، نسب شناس ماهر در این فن بوده و دارای کتابهایی است از جمله تحفة الطّالب فی نسب آل ابی طالب که به چاپ رسیده است.

ابو عبد اللّه در سال (996 ه) دار فانی را وداع گفت.

148- شریف جمال الدین جعفر بن شهاب الدّین احمد نسّابة

بن محمد بن علی بن حسن مهنّا داوودی موسوی حسنی.

مردی عالم فاضل بزرگوار، نسب شناس بوده، علم نسب را نزد پدرش خواند و از وی اجازه گرفت و کتاب موسوم به عمدة الطالب فی مناقب ابی طالب را در سال 860 ه. با وی مقابله کرد.

از جمله کتابهای وی المبسوط است که آن را با شاگردش جعفر بن ابراهیم موسوی در سال 911 ه مقابله کرد.

149- شریف ابو الفتح جلال الدین حسن بن سید محی الدین علی

معروف به عبد القادر بن جمال الدین جعفر نسب شناس- قبلا شرح حالش گذشت، صاحب کتاب مبسوط در نسب- فرزند شهاب الدین احمد نسب شناس داوودی موسوی حسنی.

وی علامه‌ای جلیل القدر بود و در علم نسب مهارت داشت. کتاب عمدة الطالب فی مناقب آل ابی طالب که در شرح حال پسرش جعفر گفته شد که در سال 860 آن را با وی مقابله کرده، از اوست.

150- شریف محی الدین عبد القادر نسابه،

به نام علی بن جمال الدین جعفر نسب شناس پسر شهاب الدّین احمد داوودی موسوی جسنی.

وی دانشمندی جلیل القدر و نسب شناسی متبحّر در علم نسب بود.

151- شریف شمس الدین ابو علی محمد نسب شناس عمیدی حسینی نجفی